 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |

archief vorig nr. lopend nr. |
 |
 |
 |

Nummer 13
Jaargang 22
27 maart 2025 Nummer 14 verschijnt op 10 april 2025 |  |
 |
Bezigheden > Koken |
delen printen
terug
|
 |
 |
 |
 |
 |
 |
Some like it hot |
Maeve van der Steen |
 |
 |

Alles wordt minder als je ouder wordt, je ziet minder, je hoort minder en… je proeft minder. Je reukorgaan gaat achteruit, dus je proeft minder nuances.
Ja, zoetigheid gaat er wel in, zie de oudjes glunderen achter hun slagroomgebakjes op hun vaste terras. Maar sommelier worden op je tachtigste? Weinig kans. Of het daarom is dat ouderen niet zoveel witte wijn drinken als jongeren weet ik niet, maar ikzelf vind de laatste tijd witte wijn nergens naar smaken. Geef mij maar rood. Wijndrinkers in de Bordeaux zeiden vroeger: ‘Witte wijn? Oh dat spul dat je drinkt voordat je rode wijn gaat drinken’. Witte Bordeaux was ook niet serieus te nemen, nu weten ze wel beter met al die jongelui die de hele middag witte wijn zitten te slempen, en bestaan er intussen heerlijke witte Bordeauxs. ‘Witte wijn is lichter, en bevat ook vaak minder alcohol’ beweert een wijnhandelaar. Pardon? Tegenwoordig is een percentage van 13,5 normaal, maar kijk niet raar op als er 14 of zelfs 15 procent alcohol in rode, maar ook in witte wijn zit. Een heel enkele Duitse wijn heeft nog weleens een vriendelijke 11%. Kijk maar uit jongelui, witte wijn klok je gewoon makkelijker achterover, het is wat mij betreft een echt alcoholistendrankje. (Zal je altijd zien, kom ik toevallig net in de supermarkt een Pinot Grigio tegen met slechts 12% alcohol). Waarom dat alcoholpercentage zo omhoog is gegaan weet ik niet, in de jaren zestig was 12% de norm. De invloed van Amerikaanse en Australische wijnen?
Afijn, rode wijn smaakt mij gelukkig nog steeds, maar met sommige hapjes denk ik weleens, daar kan wel wat peper bij. Ik ga niet klagen want er zijn sinds corona legio mensen die niks meer proeven, of rare dingen ruiken. De meesten bij wie de smaak verdween tijdens de ziekte, trokken weer helemaal bij maar ik ken ook een vrouw die dankbaar is dat haar man haar dagelijks complimenteert met haar kookkunsten. Ze gelooft hem graag maar zelf denkt ze: die Parmezaanse kaas, dat vond ik vroeger toch heel lekker? Waarom smaakt ie zo raar? Voordeel is dat er nu meer aandacht en begrip is voor mensen wiens smaak is aangetast. Vóór de coronatijd, toen het verschijnsel nog een grote uitzondering was, wist men nauwelijks dat zoiets bestond als hyposmie (verminderde reuk) en anosmie (als smaak en reuk volledig weg zijn). Als je niks ruikt, proef je ook niks, behalve dan zoet, zout, zuur, bitter en scherp.
Gelukkig is het bij mij niet zo ernstig, het lijkt me een regelrechte ramp om dat mee te maken. Dan smaakt namelijk rode wijn heel naar en zuur! Toch moet ik toegeven dat ik pepertjes steeds meer ga waarderen dus vandaag maken we iets makkelijks, dat pittig, knapperig en feestelijk is. Misschien zijn er mensen die iedere week taco’s eten (in Amerika schijnt er Taco Tuesday te bestaan) tegen hen zou ik zeggen, doe het vooral op je eigen manier, maar ben je nog een soort van maagd op Mexicaans gebied, volg dan dit recept. Het is heel geschikt om gezellig met meerdere mensen te eten, als je wel plezier wilt hebben en weinig moeite wil doen. We gebruiken dan ook ongegeneerd een potje tomatensaus voor een keertje. En er kunnen natuurlijk nog meer dingen op tafel staan zoals rauwe paprika en je mag ook maïs door de gehakt gooien maar toevallig ben ik daar niet zo’n liefhebber van.
Arriba arriba!
Voor vier personen, of iets meer:
- 10 à 12 taco’s - pond mager rundergehakt - paar eetlepels olie - een ui en een paar sjalotjes of bosui, fijngehakt - teentje knoflook uit de knijper - half kropje sla – of een little gem, in repen gesneden - zes pepertje (jalapeños of rode pepers) fijngesneden - drie tomaten, in stukjes - een kommetje geraspte kaas - potje zure room - een limoen - gerookte-paprikapoeder, komijn, oregano en chilipoeder - verse koriander, gewassen en gesneden, inclusief de steeltjes - een rijpe avocado, in stukjes - een potje tomatensaus
Bak in een koekenpan het gehakt rul. Schuif het een beetje opzij en bak ernaast in wat olie de fijngehakte ui, doe er daarna de knoflook bij, dan de pepers. Hoeveel pepers je gebruikt hangt nogal af van hoe heet ze zijn en hoe vuurbestendig je gasten. Hou je maar een beetje in, er kan aan tafel altijd nog sambal of crispy chili in oil bij voor de liefhebbers. Zet het vuur laag. Roer nu een of twee eetlepels gerookte-paprikapoeder erbij. Vervolgens de komijn, oregano en chilipoeder erover strooien. Alles goed door elkaar mengen en de tomatensaus eroverheen gieten, met een klein scheutje water. Roeren. Heel even rustig laten sudderen. Het geheel moet smeuïg zijn, niet te nat maar zeker niet te droog. Doe de gehakt over in een voorverwarmde schaal.
Zet in vrolijke bakjes op tafel: Geraspte kaas, zure room, de sla in reepjes, de tomaat, de avocado, de koriander, de fijngesneden sjalotten of bosui, partjes limoen en wat sambal of crispy chili oil.
Verwarm de taco’s even in de oven, en laat iedereen zijn taco vullen met een lepel gehakt en lekkere dingetjes naar smaak.
Een biertje is er vast heerlijk bij maar doe mij maar een glas eenvoudige Merlot of een stevige Rioja.
----------
De illustratie is van Katharina Kouwenhoven,

|
 |
 |
|
 |
 |
 |
 |
Bezigheden > Koken |
Some like it hot |
Maeve van der Steen |
Alles wordt minder als je ouder wordt, je ziet minder, je hoort minder en… je proeft minder. Je reukorgaan gaat achteruit, dus je proeft minder nuances.
Ja, zoetigheid gaat er wel in, zie de oudjes glunderen achter hun slagroomgebakjes op hun vaste terras. Maar sommelier worden op je tachtigste? Weinig kans. Of het daarom is dat ouderen niet zoveel witte wijn drinken als jongeren weet ik niet, maar ikzelf vind de laatste tijd witte wijn nergens naar smaken. Geef mij maar rood. Wijndrinkers in de Bordeaux zeiden vroeger: ‘Witte wijn? Oh dat spul dat je drinkt voordat je rode wijn gaat drinken’. Witte Bordeaux was ook niet serieus te nemen, nu weten ze wel beter met al die jongelui die de hele middag witte wijn zitten te slempen, en bestaan er intussen heerlijke witte Bordeauxs. ‘Witte wijn is lichter, en bevat ook vaak minder alcohol’ beweert een wijnhandelaar. Pardon? Tegenwoordig is een percentage van 13,5 normaal, maar kijk niet raar op als er 14 of zelfs 15 procent alcohol in rode, maar ook in witte wijn zit. Een heel enkele Duitse wijn heeft nog weleens een vriendelijke 11%. Kijk maar uit jongelui, witte wijn klok je gewoon makkelijker achterover, het is wat mij betreft een echt alcoholistendrankje. (Zal je altijd zien, kom ik toevallig net in de supermarkt een Pinot Grigio tegen met slechts 12% alcohol). Waarom dat alcoholpercentage zo omhoog is gegaan weet ik niet, in de jaren zestig was 12% de norm. De invloed van Amerikaanse en Australische wijnen?
Afijn, rode wijn smaakt mij gelukkig nog steeds, maar met sommige hapjes denk ik weleens, daar kan wel wat peper bij. Ik ga niet klagen want er zijn sinds corona legio mensen die niks meer proeven, of rare dingen ruiken. De meesten bij wie de smaak verdween tijdens de ziekte, trokken weer helemaal bij maar ik ken ook een vrouw die dankbaar is dat haar man haar dagelijks complimenteert met haar kookkunsten. Ze gelooft hem graag maar zelf denkt ze: die Parmezaanse kaas, dat vond ik vroeger toch heel lekker? Waarom smaakt ie zo raar? Voordeel is dat er nu meer aandacht en begrip is voor mensen wiens smaak is aangetast. Vóór de coronatijd, toen het verschijnsel nog een grote uitzondering was, wist men nauwelijks dat zoiets bestond als hyposmie (verminderde reuk) en anosmie (als smaak en reuk volledig weg zijn). Als je niks ruikt, proef je ook niks, behalve dan zoet, zout, zuur, bitter en scherp.
Gelukkig is het bij mij niet zo ernstig, het lijkt me een regelrechte ramp om dat mee te maken. Dan smaakt namelijk rode wijn heel naar en zuur! Toch moet ik toegeven dat ik pepertjes steeds meer ga waarderen dus vandaag maken we iets makkelijks, dat pittig, knapperig en feestelijk is. Misschien zijn er mensen die iedere week taco’s eten (in Amerika schijnt er Taco Tuesday te bestaan) tegen hen zou ik zeggen, doe het vooral op je eigen manier, maar ben je nog een soort van maagd op Mexicaans gebied, volg dan dit recept. Het is heel geschikt om gezellig met meerdere mensen te eten, als je wel plezier wilt hebben en weinig moeite wil doen. We gebruiken dan ook ongegeneerd een potje tomatensaus voor een keertje. En er kunnen natuurlijk nog meer dingen op tafel staan zoals rauwe paprika en je mag ook maïs door de gehakt gooien maar toevallig ben ik daar niet zo’n liefhebber van.
Arriba arriba!
Voor vier personen, of iets meer:
- 10 à 12 taco’s - pond mager rundergehakt - paar eetlepels olie - een ui en een paar sjalotjes of bosui, fijngehakt - teentje knoflook uit de knijper - half kropje sla – of een little gem, in repen gesneden - zes pepertje (jalapeños of rode pepers) fijngesneden - drie tomaten, in stukjes - een kommetje geraspte kaas - potje zure room - een limoen - gerookte-paprikapoeder, komijn, oregano en chilipoeder - verse koriander, gewassen en gesneden, inclusief de steeltjes - een rijpe avocado, in stukjes - een potje tomatensaus
Bak in een koekenpan het gehakt rul. Schuif het een beetje opzij en bak ernaast in wat olie de fijngehakte ui, doe er daarna de knoflook bij, dan de pepers. Hoeveel pepers je gebruikt hangt nogal af van hoe heet ze zijn en hoe vuurbestendig je gasten. Hou je maar een beetje in, er kan aan tafel altijd nog sambal of crispy chili in oil bij voor de liefhebbers. Zet het vuur laag. Roer nu een of twee eetlepels gerookte-paprikapoeder erbij. Vervolgens de komijn, oregano en chilipoeder erover strooien. Alles goed door elkaar mengen en de tomatensaus eroverheen gieten, met een klein scheutje water. Roeren. Heel even rustig laten sudderen. Het geheel moet smeuïg zijn, niet te nat maar zeker niet te droog. Doe de gehakt over in een voorverwarmde schaal.
Zet in vrolijke bakjes op tafel: Geraspte kaas, zure room, de sla in reepjes, de tomaat, de avocado, de koriander, de fijngesneden sjalotten of bosui, partjes limoen en wat sambal of crispy chili oil.
Verwarm de taco’s even in de oven, en laat iedereen zijn taco vullen met een lepel gehakt en lekkere dingetjes naar smaak.
Een biertje is er vast heerlijk bij maar doe mij maar een glas eenvoudige Merlot of een stevige Rioja.
----------
De illustratie is van Katharina Kouwenhoven,
|
© 2025 Maeve van der Steen |
 |
 |
 |
 |
powered by CJ2 |
|