archiefvorig nr.lopend nr.

Nummer 10
Jaargang 21
22 februari 2024
Nummer 12 verschijnt op
21 maart 2024
Beschouwingen > De verbazing delen printen terug
Good Riddance Carlo van Praag

2109BS Zeelandia

Een verdachte van 15 moorden vrij laten rondlopen tot aan zijn proces: kennelijk kan dat in Suriname.


Iemand die tot 20 jaar is veroordeeld, beleefd vragen zich na een paar dagen bij de gevangenis te melden: kennelijk kan dat in Suriname.

De zich niet meldende veroordeelde zes dagen de tijd geven alvorens een opsporingsbevel uit te vaardigen: evenzo in Suriname.

Dit is niet eens wat mij het meeste verbaast. Nee, dat is het feit dat de hele farce door de serieuze media werd behandeld, als gold het een normale gang van zaken. Voor conspiratoire verklaringen moet je op de sociale media zijn: eenmalig hoor! Verder dient men ze te mijden.

Ja mensen, het is allemaal doorgestoken kaart. Bouterse hoefde niet eens de moeite nemen om te vluchten. Hij is gewoon geƫxporteerd. Wat je niet op de sociale media zult vinden, is hoe een en ander zich heeft toegedragen, maar toevallig heb ik daar kennis van. Deze misdadiger is met een regeringslimousine naar de oever van de Corantijn gebracht, daar waar de rivier een bocht maakt, even ten zuiden van Nieuw Nickerie. Het Venezolaanse watervliegtuig dat voor vervoer naar Caracas zou zorgen, kwam niet opdagen en uiteindelijk hebben ze hem toen maar overgedragen aan een plaatselijke visser die tegen ruime vergoeding (het laatste geld dat hij Suriname heeft gekost) bereid was de passagier naar de overkant te roeien. In Guyana aan land gezet, moest hij het verder maar zelf zien te rooien. Dat viel niet mee, want openbaar vervoer is daar niet en er zijn nauwelijks wegen. Toch wist hij lopend en liftend verder te komen en vijf dagen later dook hij op aan de Venezolaanse grens. Ik denk trouwens dat dat niet mogelijk zou zijn geweest zonder enige, uiteraard discrete, hulp van de plaatselijke autoriteiten.

Je komt Venezuela makkelijk binnen, want ze zijn daar blij met elke immigrant. Het is meer een emigratieland. Hij is tenslotte toch nog door trawanten van Maduro opgehaald en naar de hoofdstad gereden. Daar houdt hij zich nu op maar in een minder riante woning dan waarop hij had gerekend. Hij moet daar ook nog eens een forse huur voor betalen. De ontvangst viel hem sowieso tegen. Hij kreeg de Leider niet eens te spreken. Zo gaat het wel vaker tussen dit soort geestverwanten waarvan er een zijn macht heeft verloren.

----------

De foto komt van Wikimedia Commons



© 2024 Carlo van Praag meer Carlo van Praag - meer "De verbazing" -
Beschouwingen > De verbazing
Good Riddance Carlo van Praag
2109BS Zeelandia

Een verdachte van 15 moorden vrij laten rondlopen tot aan zijn proces: kennelijk kan dat in Suriname.


Iemand die tot 20 jaar is veroordeeld, beleefd vragen zich na een paar dagen bij de gevangenis te melden: kennelijk kan dat in Suriname.

De zich niet meldende veroordeelde zes dagen de tijd geven alvorens een opsporingsbevel uit te vaardigen: evenzo in Suriname.

Dit is niet eens wat mij het meeste verbaast. Nee, dat is het feit dat de hele farce door de serieuze media werd behandeld, als gold het een normale gang van zaken. Voor conspiratoire verklaringen moet je op de sociale media zijn: eenmalig hoor! Verder dient men ze te mijden.

Ja mensen, het is allemaal doorgestoken kaart. Bouterse hoefde niet eens de moeite nemen om te vluchten. Hij is gewoon geƫxporteerd. Wat je niet op de sociale media zult vinden, is hoe een en ander zich heeft toegedragen, maar toevallig heb ik daar kennis van. Deze misdadiger is met een regeringslimousine naar de oever van de Corantijn gebracht, daar waar de rivier een bocht maakt, even ten zuiden van Nieuw Nickerie. Het Venezolaanse watervliegtuig dat voor vervoer naar Caracas zou zorgen, kwam niet opdagen en uiteindelijk hebben ze hem toen maar overgedragen aan een plaatselijke visser die tegen ruime vergoeding (het laatste geld dat hij Suriname heeft gekost) bereid was de passagier naar de overkant te roeien. In Guyana aan land gezet, moest hij het verder maar zelf zien te rooien. Dat viel niet mee, want openbaar vervoer is daar niet en er zijn nauwelijks wegen. Toch wist hij lopend en liftend verder te komen en vijf dagen later dook hij op aan de Venezolaanse grens. Ik denk trouwens dat dat niet mogelijk zou zijn geweest zonder enige, uiteraard discrete, hulp van de plaatselijke autoriteiten.

Je komt Venezuela makkelijk binnen, want ze zijn daar blij met elke immigrant. Het is meer een emigratieland. Hij is tenslotte toch nog door trawanten van Maduro opgehaald en naar de hoofdstad gereden. Daar houdt hij zich nu op maar in een minder riante woning dan waarop hij had gerekend. Hij moet daar ook nog eens een forse huur voor betalen. De ontvangst viel hem sowieso tegen. Hij kreeg de Leider niet eens te spreken. Zo gaat het wel vaker tussen dit soort geestverwanten waarvan er een zijn macht heeft verloren.

----------

De foto komt van Wikimedia Commons

© 2024 Carlo van Praag
powered by CJ2