archiefvorig nr.lopend nr.

Nummer 4
Jaargang 20
24 november 2022
Beschouwingen > Het leven zelf delen printen terug
Oud, en niet meer van deze tijd Bram Schilperoord

1920BS OudBijna iedereen streeft er naar zo oud mogelijk te worden maar als het eenmaal zo ver is, en je hebt de gezegende leeftijd van 70 of 80 bereikt, dan blijkt het dagelijks leven lang zo leuk niet meer. Je beenspieren kondigen meestal het eerst de naderende aftakeling aan. Je eertijds soepele ledematen laten het dan al deels afweten, waardoor een lange strandwandeling (lekker uitwaaien!) al spoedig een lijdensweg wordt. Of zoals Willem Wilmink het verwoordde ‘Vette aderen, kromme tenen, een beroerte af en toe, jicht en etalagebenen, en daarbij soms levensmoe’. Je ontwikkelt al snel hardnekkige kwaaltjes waarvoor je ter bestrijding ervan dagelijks een paar pillen moet innemen. Medicijnen die op hun beurt bijwerkingen veroorzaken die, lijkt ‘t wel, ernstiger zijn dan het euvel waartoe je ze inneemt. Behalve dat je spieren het laten afweten, ook je hoofd gaat ernstige tekenen van verval vertonen. En dan vooral bij mannen. Voor vrouwen is er altijd nog de schrale troost van de cosmetica.

Je haar, als je dat nog hebt, lijkt wel elke week dunner te worden. Niet voor niets scheren kaalhoofdigen hun wangen niet meer om dit gemis enigszins te compenseren. Die overhangende oogleden doen ook geen goed aan je oogopslag. En je lijkt wel flaporen te krijgen. Voluit lachen vereist oppassen want de ontbrekende kiezen en tanden maken van die lach een spookachtige vertoning.

Rimpels! Waar heb je die aan te danken, zo zorgelijk was je leven tot nu toe toch niet.
Je gehoor. Soms ontgaat je volledig wat er door de persoon naast je is gezegd. Het lijkt wel of de mensen steeds slechter articuleren.
Je kan niet meer zonder brillen, één om in de verte te kijken, de andere om de krant te lezen. Maar wat zijn die lettertjes klein, dat was toch nooit zo?

Wat je brein of denkvermogen betreft, daarover kun je kort zijn. Al je opgedane wijsheden zijn in deze snel veranderde wereld nauwelijks meer van waarde of toepassing. Wat je ooit hebt geleerd of aangewend is net als jezelf volledig verouderd en van geen enkel nut meer.
Ofwel, ben je door een sportief leven en gezond eten, matig drinken en niet roken, hier nu zo oud voor geworden?

-----------

De tekening is van Petra Busstra.
Meer informatie: www.petrabusstra.com



© 2022 Bram Schilperoord meer Bram Schilperoord - meer "Het leven zelf"
Beschouwingen > Het leven zelf
Oud, en niet meer van deze tijd Bram Schilperoord
1920BS OudBijna iedereen streeft er naar zo oud mogelijk te worden maar als het eenmaal zo ver is, en je hebt de gezegende leeftijd van 70 of 80 bereikt, dan blijkt het dagelijks leven lang zo leuk niet meer. Je beenspieren kondigen meestal het eerst de naderende aftakeling aan. Je eertijds soepele ledematen laten het dan al deels afweten, waardoor een lange strandwandeling (lekker uitwaaien!) al spoedig een lijdensweg wordt. Of zoals Willem Wilmink het verwoordde ‘Vette aderen, kromme tenen, een beroerte af en toe, jicht en etalagebenen, en daarbij soms levensmoe’. Je ontwikkelt al snel hardnekkige kwaaltjes waarvoor je ter bestrijding ervan dagelijks een paar pillen moet innemen. Medicijnen die op hun beurt bijwerkingen veroorzaken die, lijkt ‘t wel, ernstiger zijn dan het euvel waartoe je ze inneemt. Behalve dat je spieren het laten afweten, ook je hoofd gaat ernstige tekenen van verval vertonen. En dan vooral bij mannen. Voor vrouwen is er altijd nog de schrale troost van de cosmetica.

Je haar, als je dat nog hebt, lijkt wel elke week dunner te worden. Niet voor niets scheren kaalhoofdigen hun wangen niet meer om dit gemis enigszins te compenseren. Die overhangende oogleden doen ook geen goed aan je oogopslag. En je lijkt wel flaporen te krijgen. Voluit lachen vereist oppassen want de ontbrekende kiezen en tanden maken van die lach een spookachtige vertoning.

Rimpels! Waar heb je die aan te danken, zo zorgelijk was je leven tot nu toe toch niet.
Je gehoor. Soms ontgaat je volledig wat er door de persoon naast je is gezegd. Het lijkt wel of de mensen steeds slechter articuleren.
Je kan niet meer zonder brillen, één om in de verte te kijken, de andere om de krant te lezen. Maar wat zijn die lettertjes klein, dat was toch nooit zo?

Wat je brein of denkvermogen betreft, daarover kun je kort zijn. Al je opgedane wijsheden zijn in deze snel veranderde wereld nauwelijks meer van waarde of toepassing. Wat je ooit hebt geleerd of aangewend is net als jezelf volledig verouderd en van geen enkel nut meer.
Ofwel, ben je door een sportief leven en gezond eten, matig drinken en niet roken, hier nu zo oud voor geworden?

-----------

De tekening is van Petra Busstra.
Meer informatie: www.petrabusstra.com

© 2022 Bram Schilperoord
powered by CJ2