![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() ![]() ![]() ![]() |
![]() |
|
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() |
|||||||||||||||||||||||||||
![]() |
![]() |
![]() |
Bezigheden > Feuilleton | ||||
Baksteen 22 - Lüneburg | Dik Kruithof | |||
![]() De vroege ontwikkeling van de stad wordt wel weergegeven door de Latijnse spreuk Mons, Pons, Fons: De stad lag bij de Kalkberg (Mons = berg), bij een brug over de Ilmenau (Pons = brug) en op de zoutbronnen (Fons = bron). Het Lüneburger zout werd verhandeld naar het zuiden en het noorden, en zo ontstond de Alte Salzstrasse tussen Frankfurt am Main en Lübeck, een van de belangrijkste wegen in het 'Hanzeatische landstelsel'. Baksteen In de omgeving van Lüneburg ligt veel rivierklei en de stad is dan ook vanaf het begin opgebouwd met baksteen en het is nooit de gewoonte geworden om dat te bepleisteren: het stadhuis is een uitzondering wat dat betreft. De Kalkberg bestond vooral uit gips dat gebruikt werd voor het cement tussen de stenen. Het enige probleem, maar wel een groot probleem, was dat vooral in de vorige eeuw de stad last kreeg van een verzakkende bodem doordat er tien eeuwen lang zout was gewonnen. In 1970 was de schade zo groot dat er overwogen is om de stad helemaal opnieuw op te bouwen maar daartegen kwamen de bewoners in verzet. Er zijn sinds die tijd heel veel gebouwen gerestaureerd maar wel zo dat het oude beeld bleef bestaan. En soms zie je mooie voorbeelden van scheve gevels die er weer heel stevig uitzien. Museum ![]() De Binnenstad Vanuit het museum loop je zo de oude binnenstad in die vol staat met prachtige oude huizen, kerken en bedrijfsgebouwen. De Alter Kran aan de oude haven is bewaard als symbool van de zouthandel en de Stintmarkt aan de haven is met oude pakhuizen en vakwerkhuizen een nieuw uitgaanscentrum geworden, ook bekend van de soapserie Rote Rosen die er wordt opgenomen. Maar er zijn ook twee oude kerken die opgenomen zijn in de Route van de Deutsche Backsteingotik (maar een ervan is van binnen helemaal wit gepleisterd) en naast de grote koopmanspanden zijn er ook kleine straatjes die vaak weer heel mooi zijn gerestaureerd. Hoogtepunt vond ik het plein Am Sande, het tweede grote plein in de oude binnenstad, waar in de heldere middagzon een overdaad aan oude bakstenen gevels te zien was met de grote grijze gevel van de Industrie- und Handelskammer als pronkstuk aan het ene eind tegenover de St Johanneskerk aan de andere kant. Het is een van de oudste en belangrijkste middeleeuwse pleinen van Duitsland, knooppunt van twee grote handelsroutes. ---------- De illustraties zijn geleverd door de schrijver. De eerste foto is van de oudste herberg in de stad. De kast met stenen staat in het museum. De baksteen is speciaal gemaakt voor de pilaren in een kerk. |
||||
© 2024 Dik Kruithof | ||||
![]() |
![]() |
![]() |
||
![]() |
powered by CJ2 |