![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() ![]() ![]() ![]() |
![]() |
|
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
|
![]() |
|||||||||||||||||||||||||||
![]() |
![]() |
![]() |
Beschouwingen > De poëtische wereld | ||||
Zomer 2024 | Jaap van Lakerveld | |||
![]() Wie weet welke toekomst ons na de zomer wacht De voortekenen ogen vooralsnog verdacht Waar het gaat om vrede en verdraagzaamheid We zien alom verschuiving van de macht Rancune wordt de basis van beleidDe rede raakt in de vergetelheid De kip met gouden eieren wordt geslacht Deze zomer is de laatste van een voorbije tijd Alles van waarde wordt verkrachtOptimisme verkeert in jammerklacht Een wolk schoof voor de zon. Ons wacht de nacht. Wie weet wachten ons in die nacht nog dromen Die alles bij ontwaken goed doen komen ------------- De illustratie is van Marcia Meerum Terwogt. |
||||
© 2024 Jaap van Lakerveld | ||||
![]() |
![]() |
![]() |
||
![]() |
powered by CJ2 |