archiefvorig nr.lopend nr.

Nummer 5
Jaargang 18
17 december 2020
Nummer 7 verschijnt op
28 januari 2021
Vermaak en Genot > Was er nog wat op de tv? delen printen terug
Ik vertrek (1) Bram Schilperoord

1805VG VertrekEen populair tv-programma is 'Ik Vertrek'. De titel is suggestief maar ook een beetje verkeerd gekozen, want het gaat nooit om één persoon maar altijd om meerdere personen. Meestal om man, vrouw en een aantal kinderen. Ook het woord 'vertrekken' klinkt wel erg definitief, want je kunt ook na gedane arbeid naar huis vertrekken. Het tv-programma bedoelt echter het vertrekken ván huis en haard naar een oord ergens in het buitenland, en is dus eigenlijk een soort emigratie-programma. Jaarlijks vertrekken zo'n 40 tot 50 duizend Nederlandse gezinnen naar het buitenland om aldaar 'een nieuwe toekomst op te bouwen', zoals het ouderwetse gezegde nog steeds is.

In tegenstelling tot de jaren '50 en '60 van de vorige eeuw, toen Nederland een straatarm land was en er een massale emigratie was naar welvarender landen als Canada en Australië, spelen economische motieven nu nauwelijks een rol. Nederland behoort inmiddels tot de meest rijke landen waar, als je de statistieken mag geloven, het merendeel van de bevolking 'gelukkig tot zeer tevreden' is. Maar toch wil men weg. Om net zoveel redenen als er mensen zijn, maar een paar springen eruit: 'Het verlangen naar de wijde horizon', versus 'De drukte en overbevolking in ons land'. 'De toekomst van de kinderen'. 'Het wurgend aantal regels en restricties waaraan men moet voldoen als men in eigen land een bedrijf wil starten'. Of gewoon 'Een andere draai aan je leven geven'.

Wat alle 'vertrekkers' gemeen hebben is dat ze, als ze de deur achter zich hebben dichtgetrokken, niet van plan zijn nog eens terug te komen. Dus niet even proberen hoe het daar 'in de vreemde' bevalt en er dan nog eens over nadenken. Nee, weg is weg. Helemaal onbemiddeld is men meestal niet. De situatie is dus niet te vergelijken met driekwart eeuw geleden, toen men met nauwelijks enige kennis van het toekomstige land, na zes weken benedendeks in het ruim van een stoomschip te hebben doorgebracht, op vreemde bodem stond. Alwaar de toekomst je tegemoet lachte (maar niet heus). Anno nu zet men het huis op Funda en nadat het na wat loven en bieden verkocht is, de gemeente en uitkeringsinstanties op de hoogte zijn gesteld, de tranen van Pa en Moe zijn gedroogd, afscheid is genomen van overige familieleden, vrienden, de voetbalclub en de buurtjes, staat niets meer in de weg een taxi te nemen naar het vliegveld.

Van alle 'vertrekkers' kiest een aanzienlijk deel voor het gaan uitbaten van een Bed & Breakfast of het overnemen een camping. Dat vereist geen specifieke vaardigheden. Een kop koffie is zo gezet, een eitje bakken lukt ook nog wel en een bed opmaken is moeder de vrouw wel toevertrouwd. De taalproblemen hoopt men te omzeilen door zich, om te beginnen, te richten op Nederlandse clientèle. Statistieken hebben uitgewezen dat de meeste Nederlanders de zomervakantie doorbrengen in Frankrijk en Spanje, dus lijkt het geen slecht idee daar 'iets' te beginnen. Gemakshalve vergeet men dat Nederlandse gezinnen tamelijk honkvast zijn en vaak elk jaar op dezelfde plek vakantie houden. Ook de vakantiedrukte beperkt zich tot hooguit een maandje of drie, wat betekent dat men grote delen van het jaar zónder inkomsten zal komen te zitten, een feit dat men niet graag onder ogen ziet.  

Het tv-programma stoelt op een gouden formule die bij de kijkers een aantal gemengde gevoelens naar boven haalt. Afgunst omdat de kijker die vastgeroest in zijn dagelijkse sleur van werken, eten, tv kijken en slapen, ook wel eens aan vertrekken heeft gedacht, maar het tegelijk niet in zijn hoofd durft te halen iets dergelijks te ondernemen. Leedvermaak, omdat soms in de uitzendingen wordt getoond dat ondanks het harde werken de boel volledig in de soep draait, wat de thuisblijver 'in al zijn wijsheid op zijn vingers kon natellen’. Bewondering tenslotte voor de hoofdpersonen die, romantisch gezegd, 'hun dromen in daden hebben omgezet'.

(Wordt vervolgd)

---------
Het plaatje is van Petra Busstra
Meer informatie op: www.petrabusstra.com


© 2020 Bram Schilperoord meer Bram Schilperoord - meer "Was er nog wat op de tv?"
Vermaak en Genot > Was er nog wat op de tv?
Ik vertrek (1) Bram Schilperoord
1805VG VertrekEen populair tv-programma is 'Ik Vertrek'. De titel is suggestief maar ook een beetje verkeerd gekozen, want het gaat nooit om één persoon maar altijd om meerdere personen. Meestal om man, vrouw en een aantal kinderen. Ook het woord 'vertrekken' klinkt wel erg definitief, want je kunt ook na gedane arbeid naar huis vertrekken. Het tv-programma bedoelt echter het vertrekken ván huis en haard naar een oord ergens in het buitenland, en is dus eigenlijk een soort emigratie-programma. Jaarlijks vertrekken zo'n 40 tot 50 duizend Nederlandse gezinnen naar het buitenland om aldaar 'een nieuwe toekomst op te bouwen', zoals het ouderwetse gezegde nog steeds is.

In tegenstelling tot de jaren '50 en '60 van de vorige eeuw, toen Nederland een straatarm land was en er een massale emigratie was naar welvarender landen als Canada en Australië, spelen economische motieven nu nauwelijks een rol. Nederland behoort inmiddels tot de meest rijke landen waar, als je de statistieken mag geloven, het merendeel van de bevolking 'gelukkig tot zeer tevreden' is. Maar toch wil men weg. Om net zoveel redenen als er mensen zijn, maar een paar springen eruit: 'Het verlangen naar de wijde horizon', versus 'De drukte en overbevolking in ons land'. 'De toekomst van de kinderen'. 'Het wurgend aantal regels en restricties waaraan men moet voldoen als men in eigen land een bedrijf wil starten'. Of gewoon 'Een andere draai aan je leven geven'.

Wat alle 'vertrekkers' gemeen hebben is dat ze, als ze de deur achter zich hebben dichtgetrokken, niet van plan zijn nog eens terug te komen. Dus niet even proberen hoe het daar 'in de vreemde' bevalt en er dan nog eens over nadenken. Nee, weg is weg. Helemaal onbemiddeld is men meestal niet. De situatie is dus niet te vergelijken met driekwart eeuw geleden, toen men met nauwelijks enige kennis van het toekomstige land, na zes weken benedendeks in het ruim van een stoomschip te hebben doorgebracht, op vreemde bodem stond. Alwaar de toekomst je tegemoet lachte (maar niet heus). Anno nu zet men het huis op Funda en nadat het na wat loven en bieden verkocht is, de gemeente en uitkeringsinstanties op de hoogte zijn gesteld, de tranen van Pa en Moe zijn gedroogd, afscheid is genomen van overige familieleden, vrienden, de voetbalclub en de buurtjes, staat niets meer in de weg een taxi te nemen naar het vliegveld.

Van alle 'vertrekkers' kiest een aanzienlijk deel voor het gaan uitbaten van een Bed & Breakfast of het overnemen een camping. Dat vereist geen specifieke vaardigheden. Een kop koffie is zo gezet, een eitje bakken lukt ook nog wel en een bed opmaken is moeder de vrouw wel toevertrouwd. De taalproblemen hoopt men te omzeilen door zich, om te beginnen, te richten op Nederlandse clientèle. Statistieken hebben uitgewezen dat de meeste Nederlanders de zomervakantie doorbrengen in Frankrijk en Spanje, dus lijkt het geen slecht idee daar 'iets' te beginnen. Gemakshalve vergeet men dat Nederlandse gezinnen tamelijk honkvast zijn en vaak elk jaar op dezelfde plek vakantie houden. Ook de vakantiedrukte beperkt zich tot hooguit een maandje of drie, wat betekent dat men grote delen van het jaar zónder inkomsten zal komen te zitten, een feit dat men niet graag onder ogen ziet.  

Het tv-programma stoelt op een gouden formule die bij de kijkers een aantal gemengde gevoelens naar boven haalt. Afgunst omdat de kijker die vastgeroest in zijn dagelijkse sleur van werken, eten, tv kijken en slapen, ook wel eens aan vertrekken heeft gedacht, maar het tegelijk niet in zijn hoofd durft te halen iets dergelijks te ondernemen. Leedvermaak, omdat soms in de uitzendingen wordt getoond dat ondanks het harde werken de boel volledig in de soep draait, wat de thuisblijver 'in al zijn wijsheid op zijn vingers kon natellen’. Bewondering tenslotte voor de hoofdpersonen die, romantisch gezegd, 'hun dromen in daden hebben omgezet'.

(Wordt vervolgd)

---------
Het plaatje is van Petra Busstra
Meer informatie op: www.petrabusstra.com
© 2020 Bram Schilperoord
powered by CJ2