archiefvorig nr.lopend nr.

Nummer 19
Jaargang 17
17 september 2020
Nummer 20 verschijnt op
1 oktober 2020
Bezigheden > Ontmoetingen delen printen terug
De clou van de mop Reinier van Delden

1707BZ ClouIemand vertelde een mop
Ik begreep ‘m niet.
En dan te vragen om de mop uit te leggen.
Is ook weer zo wat.
Enigszins vertwijfeld.
Onhandig te wezen.

De moppenverteller deed nog iets voor.
Om zijn grap te verduidelijken.
Nog steeds miste ik de clou.
Was het hij die de plank mis sloeg.
Of ik die niet goed luisterde.
Er werd wel wat gelachen.
Zij het wat schaapachtig.
Niet echt met overtuiging.
Misschien meer omdat het in de lijn der verwachting lag,
te lachen om een grap van hem.

Een vrouw zat op een scooter.
Luisterde ook maar half.
Haar man leunde tegen een muurtje.
Leek met de situatie in zijn nopjes.
Maar was het hoe en waarom in zijn leven vergeten.
Beneveld waren we.

Een meisje hield ik scherp in de gaten.
Zag hoe ze opging in het verhaal.
Ze leek als enige de grap te snappen.
Was dan ook het meest fit van ons allemaal.
Jong en onbedorven, zoals ze dat dan zeggen.
Zo’n meisje waar een terrorist een aanslag voor pleegt.
Om haar dan in het hiernamaals te beminnen.
Ik dacht het in de gauwigheid.
In het holst van de nacht.
Ik heb nog steeds dat beeld voor ogen.
Toen zij ongevraagd een appel van mijn fruitschaal pikte.

-------
Het plaatje is van Petra Busstra
Meer informatie op: www.petrabusstra.com


© 2020 Reinier van Delden meer Reinier van Delden - meer "Ontmoetingen" -
Bezigheden > Ontmoetingen
De clou van de mop Reinier van Delden
1707BZ ClouIemand vertelde een mop
Ik begreep ‘m niet.
En dan te vragen om de mop uit te leggen.
Is ook weer zo wat.
Enigszins vertwijfeld.
Onhandig te wezen.

De moppenverteller deed nog iets voor.
Om zijn grap te verduidelijken.
Nog steeds miste ik de clou.
Was het hij die de plank mis sloeg.
Of ik die niet goed luisterde.
Er werd wel wat gelachen.
Zij het wat schaapachtig.
Niet echt met overtuiging.
Misschien meer omdat het in de lijn der verwachting lag,
te lachen om een grap van hem.

Een vrouw zat op een scooter.
Luisterde ook maar half.
Haar man leunde tegen een muurtje.
Leek met de situatie in zijn nopjes.
Maar was het hoe en waarom in zijn leven vergeten.
Beneveld waren we.

Een meisje hield ik scherp in de gaten.
Zag hoe ze opging in het verhaal.
Ze leek als enige de grap te snappen.
Was dan ook het meest fit van ons allemaal.
Jong en onbedorven, zoals ze dat dan zeggen.
Zo’n meisje waar een terrorist een aanslag voor pleegt.
Om haar dan in het hiernamaals te beminnen.
Ik dacht het in de gauwigheid.
In het holst van de nacht.
Ik heb nog steeds dat beeld voor ogen.
Toen zij ongevraagd een appel van mijn fruitschaal pikte.

-------
Het plaatje is van Petra Busstra
Meer informatie op: www.petrabusstra.com
© 2020 Reinier van Delden
powered by CJ2