archiefvorig nr.lopend nr.

Nummer 18
Jaargang 16
29 augustus 2019
Nummer 20 verschijnt op
26 september 2019
Bezigheden > Klussen delen printen terug
Het is rood en het bromt Katharina Kouwenhoven

1618BZ BromtAlvorens over te gaan op wat frivolere zaken, eerst even dit: ik heb een nieuwe stofzuiger. Het is het derde exemplaar in mijn huishoudelijke carrière. En hij is rood!
Mijn eerste stofzuiger was een Nilfix, uit Zweden. Eigenlijk wilde ik het brandweerrode tonnetje van mijn vroegere buren, maar dat was niet meer te verkrijgen. De Nilfix kwam nog het dichtst in de buurt, want het was een zilverkleurig tonnetje. Gezien de prijs had ik er hoge verwachtingen van, maar daarin werd ik ernstig teleurgesteld.

De Nilfix was niet beter dan een andere stofzuiger, concludeerde later ook de Consumentenbond, maar wel duurder en zwaarder. Het was een heel gedoe hem de trap op te loodsen, om de zolder een zuigbeurt te geven. Er moesten natuurlijk papieren zakken in en die waren ook duur, om van nieuwe onderdelen maar te zwijgen. Bovendien waren die alleen te krijgen in het Nilfixhuis, ergens ver in Amsterdam West. Toen hij het uiteindelijk begaf was ik daar niet rouwig om. Nu kon ik echt een goeie stofzuiger aanschaffen, met super zuigkracht, een lang snoer en goedkope stofzakken. Maar wat was een goede stofzuiger? In vergelijkende warenonderzoeken bleken nauwelijks verschillen.

Dan ga je letten op het uiterlijk, maar ze zagen er ook allemaal ongeveer hetzelfde uit: het sleemodel. Uiteindelijk koos ik voor een Philips, om de nationale economie een boost te geven. Die Philips viel me niet tegen, al was zijn snoer te kort om in één keer het hele huis te zuigen en was zijn zuigkracht ook niet spectaculair. Maar het was een genoegen om hem door de gang te trekken en zijn zakje te verwisselen. Om naar boven te dragen was hij trouwens ook zwaar. Na enige tijd bleek hij een vreselijk mankement te bezitten: de slang raakte verstopt. Dat verminderde zijn zuigkracht zeker met 50%. Ik koop echter alleen nieuwe exemplaren als de oude geheel en al onbruikbaar geworden zijn en de Philips bleef het doen, al was het op halve kracht.

Bij het installeren van de zonnepanelen op het dak werd op zolder ook een kastje geplaatst met allerhande snoeren en buizen eraan. Daarbij waren de installateurs zo goed geweest, zonder overleg, alle stopcontacten te verwijderen. De trap en de overloop zuigen was er toen niet meer bij. En toen kwam de nieuwe stofzuiger in beeld, want er bestaan inmiddels snoerloze exemplaren en die hebben de vorm van een steelstofzuiger en dus geen slang die kan verstoppen. De bekendste is de Dyson, maar dat is tevens de duurste. Dus eerst maar weer eens een vergelijkend warenonderzoek geraadpleegd, waaruit bleek dat er ook snoerloze exemplaren van andere merken bestaan, even goed als de Dyson, doch zonder een vergelijkbare aanslag op je liquide middelen te plegen.

Zodoende heb ik een Bosch aangeschaft, om de Duitse economie een injectie te geven en omdat hij rood is. En hij is fantastisch. Je kan een heel uur zuigen – en wie wil dat nou niet – voordat de accu leeg is. Er zit een kruimeldief aan (voor de moeilijke hoekjes en de traptreden), hij is niet zwaar (zodat ik ook de zolder weer kan doen), hij heeft een ontroerend doorzichtig stofreservoirtje (zodat je kunt zien wanneer hij geleegd wil worden) en het is een sieraad voor het huis. Elk apparaat dat het stompzinnige huishoudelijke werk kan verlichten kan rekenen op mijn enthousiasme. En als het er dan ook nog leuk uit ziet, word ik daar erg blij van. Een aanrader dus, de draadloze steelstofzuiger. Die Dyson is trouwens ook erg mooi.

--------
Het plaatje is van de schrijfster


© 2019 Katharina Kouwenhoven meer Katharina Kouwenhoven - meer "Klussen" -
Bezigheden > Klussen
Het is rood en het bromt Katharina Kouwenhoven
1618BZ BromtAlvorens over te gaan op wat frivolere zaken, eerst even dit: ik heb een nieuwe stofzuiger. Het is het derde exemplaar in mijn huishoudelijke carrière. En hij is rood!
Mijn eerste stofzuiger was een Nilfix, uit Zweden. Eigenlijk wilde ik het brandweerrode tonnetje van mijn vroegere buren, maar dat was niet meer te verkrijgen. De Nilfix kwam nog het dichtst in de buurt, want het was een zilverkleurig tonnetje. Gezien de prijs had ik er hoge verwachtingen van, maar daarin werd ik ernstig teleurgesteld.

De Nilfix was niet beter dan een andere stofzuiger, concludeerde later ook de Consumentenbond, maar wel duurder en zwaarder. Het was een heel gedoe hem de trap op te loodsen, om de zolder een zuigbeurt te geven. Er moesten natuurlijk papieren zakken in en die waren ook duur, om van nieuwe onderdelen maar te zwijgen. Bovendien waren die alleen te krijgen in het Nilfixhuis, ergens ver in Amsterdam West. Toen hij het uiteindelijk begaf was ik daar niet rouwig om. Nu kon ik echt een goeie stofzuiger aanschaffen, met super zuigkracht, een lang snoer en goedkope stofzakken. Maar wat was een goede stofzuiger? In vergelijkende warenonderzoeken bleken nauwelijks verschillen.

Dan ga je letten op het uiterlijk, maar ze zagen er ook allemaal ongeveer hetzelfde uit: het sleemodel. Uiteindelijk koos ik voor een Philips, om de nationale economie een boost te geven. Die Philips viel me niet tegen, al was zijn snoer te kort om in één keer het hele huis te zuigen en was zijn zuigkracht ook niet spectaculair. Maar het was een genoegen om hem door de gang te trekken en zijn zakje te verwisselen. Om naar boven te dragen was hij trouwens ook zwaar. Na enige tijd bleek hij een vreselijk mankement te bezitten: de slang raakte verstopt. Dat verminderde zijn zuigkracht zeker met 50%. Ik koop echter alleen nieuwe exemplaren als de oude geheel en al onbruikbaar geworden zijn en de Philips bleef het doen, al was het op halve kracht.

Bij het installeren van de zonnepanelen op het dak werd op zolder ook een kastje geplaatst met allerhande snoeren en buizen eraan. Daarbij waren de installateurs zo goed geweest, zonder overleg, alle stopcontacten te verwijderen. De trap en de overloop zuigen was er toen niet meer bij. En toen kwam de nieuwe stofzuiger in beeld, want er bestaan inmiddels snoerloze exemplaren en die hebben de vorm van een steelstofzuiger en dus geen slang die kan verstoppen. De bekendste is de Dyson, maar dat is tevens de duurste. Dus eerst maar weer eens een vergelijkend warenonderzoek geraadpleegd, waaruit bleek dat er ook snoerloze exemplaren van andere merken bestaan, even goed als de Dyson, doch zonder een vergelijkbare aanslag op je liquide middelen te plegen.

Zodoende heb ik een Bosch aangeschaft, om de Duitse economie een injectie te geven en omdat hij rood is. En hij is fantastisch. Je kan een heel uur zuigen – en wie wil dat nou niet – voordat de accu leeg is. Er zit een kruimeldief aan (voor de moeilijke hoekjes en de traptreden), hij is niet zwaar (zodat ik ook de zolder weer kan doen), hij heeft een ontroerend doorzichtig stofreservoirtje (zodat je kunt zien wanneer hij geleegd wil worden) en het is een sieraad voor het huis. Elk apparaat dat het stompzinnige huishoudelijke werk kan verlichten kan rekenen op mijn enthousiasme. En als het er dan ook nog leuk uit ziet, word ik daar erg blij van. Een aanrader dus, de draadloze steelstofzuiger. Die Dyson is trouwens ook erg mooi.

--------
Het plaatje is van de schrijfster
© 2019 Katharina Kouwenhoven
powered by CJ2