archiefvorig nr.lopend nr.

Nummer 19
Jaargang 16
12 september 2019
Nummer 20 verschijnt op
26 september 2019
Vermaak en Genot > Een omweg waard delen printen terug
Welvaart Reinier van Delden

1616VG MediamarktIk liep door de Media Markt.
Uit een soort van tijdverdrijf.
Ik hoefde er niet per se te zijn.
Maar af en toe heb ik die behoefte.

Alles schreeuwt je dan tegemoet.
In de overtreffende trap.
Welvaart noemen ze dat.
Toch kan ik er van genieten.
Ik kan er opgaan in de massa.
Dan ben ik ook opeens een potentiële koper.
Kijk ik een beetje bij de computers.
Loop ik langs tv’s.
En droom ik net als de rest van een nieuwe stofzuiger.

Maar goed, het begon mij toch de keel uit te hangen.
Dat kopers gedrag.
Ik zocht wat meer rust.
En dan moet je bij de koelkasten wezen.
Daar is het net een museum.
Met verkopers die figureren als suppoosten.
Met hun handen op hun rug slaan ze je gade.
En wachten ze tot ze toe kunnen slaan.

Maar goed, ik had geen interesse.
Dat hadden ze al geconstateerd.
Die kijkt alleen maar.
En ten dele hadden ze gelijk.
Ik keek alleen.
Maar ik ervoer ook.
Ik genoot van de koelkasten.
Die hele wand vol koelkasten.
Met die openstaande koelkastdeuren.

Zodat je goed in die koelkasten kon kijken.
En dan kon fantaseren wat je er allemaal in kwijt kon.
Het was er gewoonweg heerlijk.
Zoveel welvaart.
Zonder dat iemand dat daar leek te beseffen.

----
Het plaatje is van Henk Klaren


© 2019 Reinier van Delden meer Reinier van Delden - meer "Een omweg waard" -
Vermaak en Genot > Een omweg waard
Welvaart Reinier van Delden
1616VG MediamarktIk liep door de Media Markt.
Uit een soort van tijdverdrijf.
Ik hoefde er niet per se te zijn.
Maar af en toe heb ik die behoefte.

Alles schreeuwt je dan tegemoet.
In de overtreffende trap.
Welvaart noemen ze dat.
Toch kan ik er van genieten.
Ik kan er opgaan in de massa.
Dan ben ik ook opeens een potentiële koper.
Kijk ik een beetje bij de computers.
Loop ik langs tv’s.
En droom ik net als de rest van een nieuwe stofzuiger.

Maar goed, het begon mij toch de keel uit te hangen.
Dat kopers gedrag.
Ik zocht wat meer rust.
En dan moet je bij de koelkasten wezen.
Daar is het net een museum.
Met verkopers die figureren als suppoosten.
Met hun handen op hun rug slaan ze je gade.
En wachten ze tot ze toe kunnen slaan.

Maar goed, ik had geen interesse.
Dat hadden ze al geconstateerd.
Die kijkt alleen maar.
En ten dele hadden ze gelijk.
Ik keek alleen.
Maar ik ervoer ook.
Ik genoot van de koelkasten.
Die hele wand vol koelkasten.
Met die openstaande koelkastdeuren.

Zodat je goed in die koelkasten kon kijken.
En dan kon fantaseren wat je er allemaal in kwijt kon.
Het was er gewoonweg heerlijk.
Zoveel welvaart.
Zonder dat iemand dat daar leek te beseffen.

----
Het plaatje is van Henk Klaren
© 2019 Reinier van Delden
powered by CJ2