archiefvorig nr.lopend nr.

Nummer 20
Jaargang 15
27 september 2018
Nummer 2 verschijnt op
25 oktober 2018
Bezigheden > Ontmoetingen delen printen terug
Verbouwereerd en beledigd Han Busstra

1520BZ SecretaresseStatig stond ze achter me, in een rood mantelpakje, een goudkleurig streng brilletje op haar neus.

Ik was in Verzorgingshuis ‘Duinrust’ voor de muziek, en de groep oudere dementerende dames zat blij afwachtend klaar om weer liedjes te zingen. Ik ging zitten achter de piano, haalde mijn liedjesbundel ‘Bij het Kampvuur’ van Jacques Klöters uit mijn tas en zette die voor me. Plotsklaps griste de statige rode dame het boek van de piano en sprak me streng vermanend toe: ‘Dit kan ik absoluut niet toestaan, dit boek heeft u zonder overleg met mij aangeschaft!’

De andere dames zaten, met wijd opengesperde ogen, aangeslagen en geschrokken af te wachten hoe dit zou aflopen, sommigen met hun hand voor de mond ... . Ze draaide zich om, met mijn liedjesbundel onder haar arm, duidelijk met de bedoeling om aan de wandel te gaan, waarschijnlijk naar haar (niet meer bestaande) directie-secretaresse-bureau om een en ander nog eens goed te kunnen beoordelen.

Ik was even verbouwereerd en beledigd en trachtte haar het boek te ontfutselen, waarop ze m'n leesbril van m'n neus trok en woedend op de grond smeet. Hoe durfde ik aan haar autoriteit ook maar een seconde te twijfelen! In een flits kwamen de herinneringen voorbij aan vergelijkbare situaties met moeilijk opvoedbare, autistische jongeren en psychiatrische patiënten. De les die ik daaruit getrokken had: Durf in hun leef- en denkwereld te stappen, en: blijf vooral begripvol en rustig.

Ik besloot haar een hand te geven, en bood mijn excuses aan. ‘Ik had inderdaad even met u moeten overleggen, het spijt me, wilt u naast me komen zitten achter de piano? Dan gaan we samen de liedjes uitzoeken.’ Ze straalde, en kwam totaal veranderd bij mij achter de piano samen de liedjes uitzoeken. Toen was het goed, de rust keerde terug.

‘My Bonnie is over the ocean’, het klonk enthousiast en wonderbaarlijk op toon!
Waar zo'n conflictje al niet goed voor is ....


-----
Het plaatje is van Petra Busstra


© 2018 Han Busstra meer Han Busstra - meer "Ontmoetingen" -
Bezigheden > Ontmoetingen
Verbouwereerd en beledigd Han Busstra
1520BZ SecretaresseStatig stond ze achter me, in een rood mantelpakje, een goudkleurig streng brilletje op haar neus.

Ik was in Verzorgingshuis ‘Duinrust’ voor de muziek, en de groep oudere dementerende dames zat blij afwachtend klaar om weer liedjes te zingen. Ik ging zitten achter de piano, haalde mijn liedjesbundel ‘Bij het Kampvuur’ van Jacques Klöters uit mijn tas en zette die voor me. Plotsklaps griste de statige rode dame het boek van de piano en sprak me streng vermanend toe: ‘Dit kan ik absoluut niet toestaan, dit boek heeft u zonder overleg met mij aangeschaft!’

De andere dames zaten, met wijd opengesperde ogen, aangeslagen en geschrokken af te wachten hoe dit zou aflopen, sommigen met hun hand voor de mond ... . Ze draaide zich om, met mijn liedjesbundel onder haar arm, duidelijk met de bedoeling om aan de wandel te gaan, waarschijnlijk naar haar (niet meer bestaande) directie-secretaresse-bureau om een en ander nog eens goed te kunnen beoordelen.

Ik was even verbouwereerd en beledigd en trachtte haar het boek te ontfutselen, waarop ze m'n leesbril van m'n neus trok en woedend op de grond smeet. Hoe durfde ik aan haar autoriteit ook maar een seconde te twijfelen! In een flits kwamen de herinneringen voorbij aan vergelijkbare situaties met moeilijk opvoedbare, autistische jongeren en psychiatrische patiënten. De les die ik daaruit getrokken had: Durf in hun leef- en denkwereld te stappen, en: blijf vooral begripvol en rustig.

Ik besloot haar een hand te geven, en bood mijn excuses aan. ‘Ik had inderdaad even met u moeten overleggen, het spijt me, wilt u naast me komen zitten achter de piano? Dan gaan we samen de liedjes uitzoeken.’ Ze straalde, en kwam totaal veranderd bij mij achter de piano samen de liedjes uitzoeken. Toen was het goed, de rust keerde terug.

‘My Bonnie is over the ocean’, het klonk enthousiast en wonderbaarlijk op toon!
Waar zo'n conflictje al niet goed voor is ....


-----
Het plaatje is van Petra Busstra
© 2018 Han Busstra
powered by CJ2