archiefvorig nr.lopend nr.

Nummer 3
Jaargang 16
8 november 2018
Nummer 4 verschijnt op
29 november 2018
Beschouwingen > Amsterdam werelddorp delen printen terug
Als ik maar tijd van leven heb Katharina Kouwenhoven

1518BS MetroAmsterdam begint een echte wereldstad te worden en daar draagt de nieuwe metrolijn een belangrijk steentje aan bij. De lijn loopt niet alleen dwars door de stad, maar verbindt ook het stadsdeel Noord, dat er altijd maar zo’n beetje bij hing, met de rest van de stad.

Voor het eerst heb ik een metrostation vlak om de hoek, zoals overal in Parijs en Londen en is reizen met het openbaar vervoer een stuk makkelijker en sneller geworden. Als je nu door de stad loopt kun je overal op lijn 52 stappen. Elke zes minuten gaat er een trein, dus je hoeft nooit lang te wachten. Het scheelt mij een half uur om in Noord te komen, waar ik vanwege familie nogal eens moet zijn. Ik stap bij mij om de hoek in en bij de halte Noorderpark uit, om vandaar verder te reizen met de bus. Vroeger vertrok die bus vanaf het Centraal Station, maar er gaat nu geen enkele bus naar en vanuit Noord meer door de tunnel. Voor mensen in Noord is dat ongemakkelijk. Die moeten om CS te bereiken nu eerst met de bus en dan één halte met de metro. Dat geldt dus ook voor de forensen die uit het Waterland of Westfriesland komen, terwijl niemand het Centraal Station als einddoel heeft (!).

Op al die nieuwe metrostations is jaren geploeterd, maar ze zijn prachtig, zeker nu ze nog fris zijn. Een zekere verloedering zal ook daar wel toeslaan, dat hoort er bij. De lijn ligt heel diep en je moet met een lange roltrap naar beneden, naar het perron. Geen prettige situatie voor hoogte-vrezenden. Gelukkig is er ook een lift. Normale trappen heb ik er niet gezien en dat verontrust me enigszins, want stel dat zo’n roltrap het af laat weten. Lopen op een stilstaande roltrap is een crime en als iedereen met de lift moet zijn we al snel een paar uur verder. Heeft het GVB daar wel aan gedacht?

22 juli ging de nieuwe metro rijden. Op dat moment werd het hele openbaar vervoer in Amsterdam omgegooid. Tramlijnen werden opgeheven en nieuwe geïnstalleerd, dus chaos alom. Met sommige ingrepen ga je erop vooruit, met andere ga je erop achteruit, omdat je vaker moet overstappen. Ik ben al meer dan 70  jaar vertrouwd met dat openbaar vervoerplan, waar tussentijds wel eens iets aan is gewijzigd, maar nooit zo drastisch in is ingegrepen. Daar gaat weer een stukje van je verleden. Sommige veranderingen zijn onbegrijpelijk, ook als je je realiseert wat het doel ervan is, namelijk de oost-west verbindingen verbeteren vanuit de stations van de noord-zuid lijn.

Neem bijvoorbeeld tramlijn 1, waarmee de bewoners van de Akerpolder (Osdorp) naar het centrum en het Centraal Station gingen. Lijn 1 buigt nu echter af naar oost, naar het Muiderpoortstation, dat nergens toe dient en best mag verdwijnen. Hoe nu? Een nieuwe lijn 11, die vanaf het Surinameplein naar het Centraal Station rijdt en waarop de Akerpolderaars over kunnen stappen. En voor wie is die lijn verder? Veel van die ombuigingen berusten kennelijk op schrijftafelplannen. De ambtenaren van het GVB wonen niet in Amsterdam en gaan nooit met de tram. Maar de gekste lijn is tram 24. Die rijdt namelijk voor een groot deel bovenop de metro. En dat is welbewust gedaan, omdat verwacht werd dat de metrotrein in het begin nogal eens zal uitvallen. Dan had je tenminste nog een alternatief. Nodig gebleken is het nog niet.

Ik ben blij met de nieuwe metrolijn en zit er vaak in. Ook als ik naar de stad ga. En nu maar snel verder graven, want er moeten in Noord en Zuid nog een paar takken aan en van Oost naar West willen we ook een lijn die door de stad gaat. We weten nu hoe het moet en dus kan het goedkoper. Ik hoop een compleet Amsterdams metronet nog mee te maken. Als ik maar tijd van leven heb.

-------
Het plaatje is van de schrijfster


© 2018 Katharina Kouwenhoven meer Katharina Kouwenhoven - meer "Amsterdam werelddorp" -
Beschouwingen > Amsterdam werelddorp
Als ik maar tijd van leven heb Katharina Kouwenhoven
1518BS MetroAmsterdam begint een echte wereldstad te worden en daar draagt de nieuwe metrolijn een belangrijk steentje aan bij. De lijn loopt niet alleen dwars door de stad, maar verbindt ook het stadsdeel Noord, dat er altijd maar zo’n beetje bij hing, met de rest van de stad.

Voor het eerst heb ik een metrostation vlak om de hoek, zoals overal in Parijs en Londen en is reizen met het openbaar vervoer een stuk makkelijker en sneller geworden. Als je nu door de stad loopt kun je overal op lijn 52 stappen. Elke zes minuten gaat er een trein, dus je hoeft nooit lang te wachten. Het scheelt mij een half uur om in Noord te komen, waar ik vanwege familie nogal eens moet zijn. Ik stap bij mij om de hoek in en bij de halte Noorderpark uit, om vandaar verder te reizen met de bus. Vroeger vertrok die bus vanaf het Centraal Station, maar er gaat nu geen enkele bus naar en vanuit Noord meer door de tunnel. Voor mensen in Noord is dat ongemakkelijk. Die moeten om CS te bereiken nu eerst met de bus en dan één halte met de metro. Dat geldt dus ook voor de forensen die uit het Waterland of Westfriesland komen, terwijl niemand het Centraal Station als einddoel heeft (!).

Op al die nieuwe metrostations is jaren geploeterd, maar ze zijn prachtig, zeker nu ze nog fris zijn. Een zekere verloedering zal ook daar wel toeslaan, dat hoort er bij. De lijn ligt heel diep en je moet met een lange roltrap naar beneden, naar het perron. Geen prettige situatie voor hoogte-vrezenden. Gelukkig is er ook een lift. Normale trappen heb ik er niet gezien en dat verontrust me enigszins, want stel dat zo’n roltrap het af laat weten. Lopen op een stilstaande roltrap is een crime en als iedereen met de lift moet zijn we al snel een paar uur verder. Heeft het GVB daar wel aan gedacht?

22 juli ging de nieuwe metro rijden. Op dat moment werd het hele openbaar vervoer in Amsterdam omgegooid. Tramlijnen werden opgeheven en nieuwe geïnstalleerd, dus chaos alom. Met sommige ingrepen ga je erop vooruit, met andere ga je erop achteruit, omdat je vaker moet overstappen. Ik ben al meer dan 70  jaar vertrouwd met dat openbaar vervoerplan, waar tussentijds wel eens iets aan is gewijzigd, maar nooit zo drastisch in is ingegrepen. Daar gaat weer een stukje van je verleden. Sommige veranderingen zijn onbegrijpelijk, ook als je je realiseert wat het doel ervan is, namelijk de oost-west verbindingen verbeteren vanuit de stations van de noord-zuid lijn.

Neem bijvoorbeeld tramlijn 1, waarmee de bewoners van de Akerpolder (Osdorp) naar het centrum en het Centraal Station gingen. Lijn 1 buigt nu echter af naar oost, naar het Muiderpoortstation, dat nergens toe dient en best mag verdwijnen. Hoe nu? Een nieuwe lijn 11, die vanaf het Surinameplein naar het Centraal Station rijdt en waarop de Akerpolderaars over kunnen stappen. En voor wie is die lijn verder? Veel van die ombuigingen berusten kennelijk op schrijftafelplannen. De ambtenaren van het GVB wonen niet in Amsterdam en gaan nooit met de tram. Maar de gekste lijn is tram 24. Die rijdt namelijk voor een groot deel bovenop de metro. En dat is welbewust gedaan, omdat verwacht werd dat de metrotrein in het begin nogal eens zal uitvallen. Dan had je tenminste nog een alternatief. Nodig gebleken is het nog niet.

Ik ben blij met de nieuwe metrolijn en zit er vaak in. Ook als ik naar de stad ga. En nu maar snel verder graven, want er moeten in Noord en Zuid nog een paar takken aan en van Oost naar West willen we ook een lijn die door de stad gaat. We weten nu hoe het moet en dus kan het goedkoper. Ik hoop een compleet Amsterdams metronet nog mee te maken. Als ik maar tijd van leven heb.

-------
Het plaatje is van de schrijfster
© 2018 Katharina Kouwenhoven
powered by CJ2