archiefvorig nr.lopend nr.

Nummer 20
Jaargang 14
28 september 2017
Nummer 2 verschijnt op
26 oktober 2017
Bezigheden > Ontmoetingen delen printen terug
99 Luftballons Claude Aendenboom

1420BZ 99LuftballonsDe stad Sint-Niklaas, waar ik ben geboren en getogen, bestaat dit jaar, anno 2017, exact achthonderd jaar. Eigenlijk moet ik toegeven dat ik bijzonder weinig afweet van mijn geboorteplaats. Maar mijn Waalse halfbroer Daniël, een ware cultuurfreak, is onlangs bij ons op bezoek geweest om te genieten van mijn moeders kookkunsten, à la Flamande. Zijn onafscheidelijke vriend Benito was ook van de partij. Daniël zou die dag dus als mijn stadsgids fungeren.

Sint-Niklaas staat bekend om zijn Grote Markt waar jaarlijks het wereldberoemde ballonfestival plaatsvindt. Maar aangezien het daar erg druk was fotografeerde Daniël de luchtballonnen vanuit het raam bij moeder die nog steeds op de veertiende étage woont. Dat was veel comfortabeler.

Nadat we als Oude Belgen een gemarineerd varkensgebraad hadden verorberd, namen we de bus richting centrum ... teneinde mijn cultuurgat te dichten.

Het eerste wat Benito opviel was het bizarre standbeeld dicht bij de bushalte waar we uitstapten. Het was een bronzen beeld en het moest een paard met kind voorstellen. Dat kende ik maar al te goed: het was een beeldhouwwerk van moeders eerste grote jeugdliefde John. In mijn ogen was dit werk totaal mislukt. Op naar het stadspark dus. En ja, daar passeerden wij het fraaie herenhuis van mijn overleden vriend Jan Buytaert. Het huis is nu omgevormd tot kunstenplatform dat wordt beheerd door WARP, Wase ARtistieke Projecten. Ook daarvan was ik op de hoogte.

Dan maar naar het Salon voor Schone kunsten, een museum in de Stationsstraat. Maar ook dat kende ik, daar werkte mijn vriendin Christy, de vrouw van wijlen Ferre Grignard, een bekende Antwerpse kleinkunstzanger. En het Mercatormuseum dan? Dat had ik al vijf keer bezocht. En ook de Kunst-Academie, het tabaksmuseum enz. ...

'Mijn cultuurgat valt dus eigenlijk nog mee', lachten we met z'n drieën. 'Laten we dan toch maar naar de luchtballons gaan kijken Clo-clo', grinnikte mijn halfbroer.

Op het moment dat we ons in de menigte mengden, galmde een Duitstalige pop-song over heel het marktgebeuren: 99 Luftballons van de zwoele Nena.

'Wie zingt dit ordinair deuntje?' vroeg Daniël mij ernstig.

'Oei', dacht ik bij mezelf 'wie is er nu de cultuurbarbaar?'

Nena - 99 Luftballons



© 2017 Claude Aendenboom meer Claude Aendenboom - meer "Ontmoetingen" -
Bezigheden > Ontmoetingen
99 Luftballons Claude Aendenboom
1420BZ 99LuftballonsDe stad Sint-Niklaas, waar ik ben geboren en getogen, bestaat dit jaar, anno 2017, exact achthonderd jaar. Eigenlijk moet ik toegeven dat ik bijzonder weinig afweet van mijn geboorteplaats. Maar mijn Waalse halfbroer Daniël, een ware cultuurfreak, is onlangs bij ons op bezoek geweest om te genieten van mijn moeders kookkunsten, à la Flamande. Zijn onafscheidelijke vriend Benito was ook van de partij. Daniël zou die dag dus als mijn stadsgids fungeren.

Sint-Niklaas staat bekend om zijn Grote Markt waar jaarlijks het wereldberoemde ballonfestival plaatsvindt. Maar aangezien het daar erg druk was fotografeerde Daniël de luchtballonnen vanuit het raam bij moeder die nog steeds op de veertiende étage woont. Dat was veel comfortabeler.

Nadat we als Oude Belgen een gemarineerd varkensgebraad hadden verorberd, namen we de bus richting centrum ... teneinde mijn cultuurgat te dichten.

Het eerste wat Benito opviel was het bizarre standbeeld dicht bij de bushalte waar we uitstapten. Het was een bronzen beeld en het moest een paard met kind voorstellen. Dat kende ik maar al te goed: het was een beeldhouwwerk van moeders eerste grote jeugdliefde John. In mijn ogen was dit werk totaal mislukt. Op naar het stadspark dus. En ja, daar passeerden wij het fraaie herenhuis van mijn overleden vriend Jan Buytaert. Het huis is nu omgevormd tot kunstenplatform dat wordt beheerd door WARP, Wase ARtistieke Projecten. Ook daarvan was ik op de hoogte.

Dan maar naar het Salon voor Schone kunsten, een museum in de Stationsstraat. Maar ook dat kende ik, daar werkte mijn vriendin Christy, de vrouw van wijlen Ferre Grignard, een bekende Antwerpse kleinkunstzanger. En het Mercatormuseum dan? Dat had ik al vijf keer bezocht. En ook de Kunst-Academie, het tabaksmuseum enz. ...

'Mijn cultuurgat valt dus eigenlijk nog mee', lachten we met z'n drieën. 'Laten we dan toch maar naar de luchtballons gaan kijken Clo-clo', grinnikte mijn halfbroer.

Op het moment dat we ons in de menigte mengden, galmde een Duitstalige pop-song over heel het marktgebeuren: 99 Luftballons van de zwoele Nena.

'Wie zingt dit ordinair deuntje?' vroeg Daniël mij ernstig.

'Oei', dacht ik bij mezelf 'wie is er nu de cultuurbarbaar?'

Nena - 99 Luftballons

© 2017 Claude Aendenboom
powered by CJ2