archiefvorig nr.lopend nr.

Nummer 5
Jaargang 16
13 december 2018
Vermaak en Genot > Een omweg waard delen printen terug
De Amerikaanse Droom in Assen en Emden Dik Kruithof

1507VG DreamDe Amerikaanse Droom is een dubbeltentoonstelling in Assen en Emden waar Realistische Amerikaanse kunst te zien is van na de oorlog. In het Drents Museum in Assen ligt de nadruk op de jaren 1945-1965 en in de Kunsthalle in Emden op de periode 1965-2017.

Je komt er twee kanten van die droom tegen: wat het (droom)beeld was en wat het geworden is. Om dat zichtbaar te maken wordt ook ruim aandacht besteed aan de Amerikaanse geschiedenis van deze periode, met tekst, beeld en geluid. De bijbehorende beelden – niet alleen schilderijen maar ook foto’s – zijn per thema gerangschikt: de mens, het stadsleven, landschap en plattelands, het dagelijks leven en het stilleven.
De illusie van de Amerikaanse droom komt vooral terug in het landschap, dat zelden wordt afgebeeld zonder de mens erbij. Soms om te laten zien hoe mooi hij past bij dat landschap, soms om te laten zien hoe hij dat landschap heeft beïnvloed. Vaak is het er daardoor niet mooier op geworden. Het stadsleven, en de mens in de stad, is misschien wel het duidelijkste voorbeeld van wat er van de Amerikaanse droom is geworden,  drukte, licht en eenzaamheid

Het is een plezier om op deze tentoonstellingen rond te lopen. De echt grote namen steken er wel bovenuit: Morning Sun van Edward Hopper is niet voor niets ‘het’ plaatje van de tentoonstelling in Assen, maar er is daar ook een heel mooi buitenhuis en een verstild landschap in de Californische heuvels. Van Andrew Wyeth, beroemd geworden door Christina’s wereld – niet hier te zien, wel op internet –  zijn er prachtige landschappen en binnenstillevens; zoals het intrigerende McVeys Barn, de stoffige verlaten schuur van zijn buurman en een prachtige Blue Door, een oude rommelkamerdeur1507VG Bunker in prachtig invallend zonlicht.  

Grote namen ook bij de stillevens: Roy Lichtenstein, met werk uit Amsterdam en Rotterdam, Alice Neel die onlangs een tentoonstelling had in Den Haag en Claes Oldenburg.
Opvallend ook een overhemd, keurig gevouwen, uitgevoerd in prachtig wit Carrara-marmer van Jud Nelson. Voor de motorrijders is er een Market Basket Harley van Tom Blackwell.
Mooie portretten ook. De Paul Anka van Warhol is het gezicht van de Kunsthalle, maar heel mooi zijn ook het Zelfportret en Ada van Alex Katz, de Woman Reading – met een grote witte kat op schoot – van Will Barnet en de portretten van Wyeth.

Opvallend is wel dat in Emden, als het gaat over onze tijd, de schilderijen wilder worden en het engagement meer uitgesproken; en de bezonkenheid wat minder is. Zo is er een groot schilderij van Peter Saul over de Trump-regering met de titel Quack-Quack dat in een krant de opmerking meekreeg: ‘De energie is sterker dan het werk zelf, overigens’. Ook zijn er meer foto’s te zien, maar daar is ook de ruimte voor.

De tentoonstelling is te zien tot 22 mei 2018. Op een website kun je boeken voor een driedaags bezoek. Neem dan wat extra tijd voor Emden, want die stad heeft nog een opmerkelijk museum, namelijk het Bunkermuseum. In Emden staan nog verscheidene tientallen meters hoge bunkers uit de Tweede Wereldoorlog die gebouwd zijn om de bevolking bescherming te bieden tegen de luchtaanvallen op deze belangrijke industriestad. In een van de bunkers is een museum gevestigd dat laat zien hoe dat toeging. Verder is er een gezellige haven en een historisch museum en winkelen in Duitsland is altijd leuk en goedkoop.

----
De plaatjes zijn van de schrijver


© 2018 Dik Kruithof meer Dik Kruithof - meer "Een omweg waard" -
Vermaak en Genot > Een omweg waard
De Amerikaanse Droom in Assen en Emden Dik Kruithof
1507VG DreamDe Amerikaanse Droom is een dubbeltentoonstelling in Assen en Emden waar Realistische Amerikaanse kunst te zien is van na de oorlog. In het Drents Museum in Assen ligt de nadruk op de jaren 1945-1965 en in de Kunsthalle in Emden op de periode 1965-2017.

Je komt er twee kanten van die droom tegen: wat het (droom)beeld was en wat het geworden is. Om dat zichtbaar te maken wordt ook ruim aandacht besteed aan de Amerikaanse geschiedenis van deze periode, met tekst, beeld en geluid. De bijbehorende beelden – niet alleen schilderijen maar ook foto’s – zijn per thema gerangschikt: de mens, het stadsleven, landschap en plattelands, het dagelijks leven en het stilleven.
De illusie van de Amerikaanse droom komt vooral terug in het landschap, dat zelden wordt afgebeeld zonder de mens erbij. Soms om te laten zien hoe mooi hij past bij dat landschap, soms om te laten zien hoe hij dat landschap heeft beïnvloed. Vaak is het er daardoor niet mooier op geworden. Het stadsleven, en de mens in de stad, is misschien wel het duidelijkste voorbeeld van wat er van de Amerikaanse droom is geworden,  drukte, licht en eenzaamheid

Het is een plezier om op deze tentoonstellingen rond te lopen. De echt grote namen steken er wel bovenuit: Morning Sun van Edward Hopper is niet voor niets ‘het’ plaatje van de tentoonstelling in Assen, maar er is daar ook een heel mooi buitenhuis en een verstild landschap in de Californische heuvels. Van Andrew Wyeth, beroemd geworden door Christina’s wereld – niet hier te zien, wel op internet –  zijn er prachtige landschappen en binnenstillevens; zoals het intrigerende McVeys Barn, de stoffige verlaten schuur van zijn buurman en een prachtige Blue Door, een oude rommelkamerdeur1507VG Bunker in prachtig invallend zonlicht.  

Grote namen ook bij de stillevens: Roy Lichtenstein, met werk uit Amsterdam en Rotterdam, Alice Neel die onlangs een tentoonstelling had in Den Haag en Claes Oldenburg.
Opvallend ook een overhemd, keurig gevouwen, uitgevoerd in prachtig wit Carrara-marmer van Jud Nelson. Voor de motorrijders is er een Market Basket Harley van Tom Blackwell.
Mooie portretten ook. De Paul Anka van Warhol is het gezicht van de Kunsthalle, maar heel mooi zijn ook het Zelfportret en Ada van Alex Katz, de Woman Reading – met een grote witte kat op schoot – van Will Barnet en de portretten van Wyeth.

Opvallend is wel dat in Emden, als het gaat over onze tijd, de schilderijen wilder worden en het engagement meer uitgesproken; en de bezonkenheid wat minder is. Zo is er een groot schilderij van Peter Saul over de Trump-regering met de titel Quack-Quack dat in een krant de opmerking meekreeg: ‘De energie is sterker dan het werk zelf, overigens’. Ook zijn er meer foto’s te zien, maar daar is ook de ruimte voor.

De tentoonstelling is te zien tot 22 mei 2018. Op een website kun je boeken voor een driedaags bezoek. Neem dan wat extra tijd voor Emden, want die stad heeft nog een opmerkelijk museum, namelijk het Bunkermuseum. In Emden staan nog verscheidene tientallen meters hoge bunkers uit de Tweede Wereldoorlog die gebouwd zijn om de bevolking bescherming te bieden tegen de luchtaanvallen op deze belangrijke industriestad. In een van de bunkers is een museum gevestigd dat laat zien hoe dat toeging. Verder is er een gezellige haven en een historisch museum en winkelen in Duitsland is altijd leuk en goedkoop.

----
De plaatjes zijn van de schrijver
© 2018 Dik Kruithof
powered by CJ2