archiefvorig nr.lopend nr.

Nummer 5
Jaargang 15
14 december 2017
Nummer 6 verschijnt op
18 januari 2018
Bezigheden > Koken delen printen terug
Ik heb al een kookboek! Maeve van der Steen

1504BZ Nigella1Hoera, eindelijk een keer gelukt! Dankzij Nigella. Voor het eerst van mijn leven is het me gelukt een ei te pocheren. Eigenlijk dankzij de kookboekenweek, of de week van het kookboek, daar wil ik vanaf wezen. In ieder geval waren er onlangs twee evenementen ter promotie van het kookboek, alsof kookboeken nog extra promotie nodig hebben!

Hoogtepunt voor velen was het bezoek van Otam Ottolenghi aan het nieuwe warenhuis Hudson’s Bay op het Rokin in Amsterdam. De signeersessie was helemaal op de bovenste verdieping, waar zich een restaurant bevindt: Nacarat. Ik kon die dag niet, maar ga daar zeker een keer dineren, al is het alleen maar voor het uitzicht – irritant dat hun website nacarat.nl geheel in de Engelse taal is.

De dag ervoor deelde – daar vlakbij – Nigella Lawson handtekeningen uit in boekhandel Scheltema. Je moest wel haar nieuwe boek Bij mij aan tafel kopen met de bon zichtbaar erin anders kreeg je niks. Braaf stond ik met een enthousiaste vriendin in de rij, die al ruim voor de starttijd van de signeersessie behoorlijk lang was.

Als troost voor het wachten kregen we een smakelijke mini-taco met gehakt aangeboden, heel attent, al was er wat onhandig gemanoeuvreer met jas, vest, tas en boek voor nodig (het was erg warm in de rij) om dat hapje naar binnen te werken. Ondertussen vroeg ik me af waarom ik dat boek eigenlijk ging kopen. Spannend om de mooie Nigella in het echt te zien natuurlijk, maar ik heb al zo veel kookboeken en je kan tegenwoordig alle recepten op internet vinden of op 24kitchen zien.

Bovendien maak ik hooguit een of twee recepten uit zo’n boek. Voor de rest is het bladeren en me vergapen aan de eetlustopwekkende foto’s. Ik dacht dat ik de enige was bij wie het zo ging maar het blijkt dat de gemiddelde kookboekbezitter niet meer dan hooguit twee recepten per boek uitprobeert.
De uitzondering bij mij is nog steeds French Provincial Cooking van Elizabeth David, een meesterwerkje zonder plaatjes. Er zijn nog een paar boeken die ik vaak raadpleeg, zoals de pocket The complete book of pasta van Enrica & Vernon Jaratt en nog een paar klassieke Franse en Italiaanse naslagwerken.

Intussen, staande op die trap bij Scheltema in de rij voor Nigella, besloot ik dat ik kookboekenverzamelaar ging worden. Dat klinkt degelijk en zelfs een beetje artistiek verantwoord. Er zullen daarvoor wel wat andere boeken weggedaan moeten worden, nee geen kookboeken, die mogen blijven want ik was verzamelaar geworden toch. Er moet gewoon een kast worden heringericht, door oude oninteressante boeken die daar nutteloos staan te wezen keihard weg te gooien – tweedehandszaken willen ze meestal niet eens meer.

Ok, dan heb ik uit Plenty van Ottolenghi maar één recept1504BZ Nigella2 gemaakt, die aubergine met granaatappelpitjes vanwege de weergaloze foto, so what? De lust tot het bereiden van nog een recept mag je dan vergaan vanwege de oneindige ingrediëntenlijst, het is een heerlijk boek om bij weg te dromen.
In ieder geval heb ik vast van Nigella geleerd hoe je een ei pocheert. Toegegeven, ik had het haar ook al op televisie zien doen, dat helpt. Maar volg dit recept stap voor stap en het lukt!

Twee perfect gepocheerde eieren

Allereerst, probeer zo vers mogelijke eieren te bemachtigen. Wie aan eitjes zo van de kip kan komen, prachtig. Ik heb overigens ooit eens van een oude Italiaanse boerin gehoord dat het ei dat gisteren gelegd is het meest perfect is om te eten, dus niet dat wat meteen onder de kip vandaan komt.
Helaas zullen de meesten van ons het moeten doen met eieren uit de supermarkt. Kijk naar de datum, die moet ongeveer drie weken in het verschiet liggen, dan zijn de eieren behoorlijk vers (zo nodig van achterin pakken dus). Als het ei op 1 december gelegd is, wordt er 28 december opgezet, dus reken maar uit.

Zet een ruime pan met een laagje water (ongeveer 4 cm) op het vuur. Bekleed een bord met keukenpapier en zet het bord met een schuimspaan klaar naast de pan.

Breek het eerste ei boven een theezeefje boven een kommetje.
Wals het ei 30 seconden rustig rond in de zeef en laat het waterige deel in het kommetje druipen. Leg het ei voorzichtig in een kopje en druppel een beetje citroensap of azijn over alleen het wit. Nigella gebruikt citroen omdat ze niet van de smaak van azijn op ei houdt, maar als je er minidruppeltjes azijn op doet proef je er echt niks van.
Doe hetzelfde met het tweede ei.
Pak als het water borrelt het kopje met beide handen vast en laat het ei voorzichtig in het water glijden aan een kant van de pan, dan het tweede ei aan de andere kant. Zet het vuur meteen laag zodat het water absoluut niet beweegt en pocheer de eieren 3-4 minuten tot het eiwit gestold is en de dooiers nog vloeibaar zijn.
Schep de eieren met de schuimspaan op het met keukenpapier beklede bord om overtollig water op te vangen. Vergeet niet het vuur onder het water uit te zetten!
Voilà, twee perfect gepocheerde eieren voor op een sla van rauwe andijvieblaadjes en kropsla, wat doorgesneden cherrytomaatjes en uitgebakken spekjes en een mosterddressing. Tijd geleden dat we die lekkernij als voorgerecht aten.
Of gewoon op beboterde toast bij het ontbijt.

-------
De foto's zijn ook van Maeve
-------
Oh, vergeet niet naar Mangiare! te luisteren op 1 december om 19.00 NPO1. Dan is de finale van ‘De allerbeste kok blijft toch je moeder’. Ik zal er ook acte de présence geven met mijn moeders enige echte Slobberchops.


© 2017 Maeve van der Steen meer Maeve van der Steen - meer "Koken"
Bezigheden > Koken
Ik heb al een kookboek! Maeve van der Steen
1504BZ Nigella1Hoera, eindelijk een keer gelukt! Dankzij Nigella. Voor het eerst van mijn leven is het me gelukt een ei te pocheren. Eigenlijk dankzij de kookboekenweek, of de week van het kookboek, daar wil ik vanaf wezen. In ieder geval waren er onlangs twee evenementen ter promotie van het kookboek, alsof kookboeken nog extra promotie nodig hebben!

Hoogtepunt voor velen was het bezoek van Otam Ottolenghi aan het nieuwe warenhuis Hudson’s Bay op het Rokin in Amsterdam. De signeersessie was helemaal op de bovenste verdieping, waar zich een restaurant bevindt: Nacarat. Ik kon die dag niet, maar ga daar zeker een keer dineren, al is het alleen maar voor het uitzicht – irritant dat hun website nacarat.nl geheel in de Engelse taal is.

De dag ervoor deelde – daar vlakbij – Nigella Lawson handtekeningen uit in boekhandel Scheltema. Je moest wel haar nieuwe boek Bij mij aan tafel kopen met de bon zichtbaar erin anders kreeg je niks. Braaf stond ik met een enthousiaste vriendin in de rij, die al ruim voor de starttijd van de signeersessie behoorlijk lang was.

Als troost voor het wachten kregen we een smakelijke mini-taco met gehakt aangeboden, heel attent, al was er wat onhandig gemanoeuvreer met jas, vest, tas en boek voor nodig (het was erg warm in de rij) om dat hapje naar binnen te werken. Ondertussen vroeg ik me af waarom ik dat boek eigenlijk ging kopen. Spannend om de mooie Nigella in het echt te zien natuurlijk, maar ik heb al zo veel kookboeken en je kan tegenwoordig alle recepten op internet vinden of op 24kitchen zien.

Bovendien maak ik hooguit een of twee recepten uit zo’n boek. Voor de rest is het bladeren en me vergapen aan de eetlustopwekkende foto’s. Ik dacht dat ik de enige was bij wie het zo ging maar het blijkt dat de gemiddelde kookboekbezitter niet meer dan hooguit twee recepten per boek uitprobeert.
De uitzondering bij mij is nog steeds French Provincial Cooking van Elizabeth David, een meesterwerkje zonder plaatjes. Er zijn nog een paar boeken die ik vaak raadpleeg, zoals de pocket The complete book of pasta van Enrica & Vernon Jaratt en nog een paar klassieke Franse en Italiaanse naslagwerken.

Intussen, staande op die trap bij Scheltema in de rij voor Nigella, besloot ik dat ik kookboekenverzamelaar ging worden. Dat klinkt degelijk en zelfs een beetje artistiek verantwoord. Er zullen daarvoor wel wat andere boeken weggedaan moeten worden, nee geen kookboeken, die mogen blijven want ik was verzamelaar geworden toch. Er moet gewoon een kast worden heringericht, door oude oninteressante boeken die daar nutteloos staan te wezen keihard weg te gooien – tweedehandszaken willen ze meestal niet eens meer.

Ok, dan heb ik uit Plenty van Ottolenghi maar één recept1504BZ Nigella2 gemaakt, die aubergine met granaatappelpitjes vanwege de weergaloze foto, so what? De lust tot het bereiden van nog een recept mag je dan vergaan vanwege de oneindige ingrediëntenlijst, het is een heerlijk boek om bij weg te dromen.
In ieder geval heb ik vast van Nigella geleerd hoe je een ei pocheert. Toegegeven, ik had het haar ook al op televisie zien doen, dat helpt. Maar volg dit recept stap voor stap en het lukt!

Twee perfect gepocheerde eieren

Allereerst, probeer zo vers mogelijke eieren te bemachtigen. Wie aan eitjes zo van de kip kan komen, prachtig. Ik heb overigens ooit eens van een oude Italiaanse boerin gehoord dat het ei dat gisteren gelegd is het meest perfect is om te eten, dus niet dat wat meteen onder de kip vandaan komt.
Helaas zullen de meesten van ons het moeten doen met eieren uit de supermarkt. Kijk naar de datum, die moet ongeveer drie weken in het verschiet liggen, dan zijn de eieren behoorlijk vers (zo nodig van achterin pakken dus). Als het ei op 1 december gelegd is, wordt er 28 december opgezet, dus reken maar uit.

Zet een ruime pan met een laagje water (ongeveer 4 cm) op het vuur. Bekleed een bord met keukenpapier en zet het bord met een schuimspaan klaar naast de pan.

Breek het eerste ei boven een theezeefje boven een kommetje.
Wals het ei 30 seconden rustig rond in de zeef en laat het waterige deel in het kommetje druipen. Leg het ei voorzichtig in een kopje en druppel een beetje citroensap of azijn over alleen het wit. Nigella gebruikt citroen omdat ze niet van de smaak van azijn op ei houdt, maar als je er minidruppeltjes azijn op doet proef je er echt niks van.
Doe hetzelfde met het tweede ei.
Pak als het water borrelt het kopje met beide handen vast en laat het ei voorzichtig in het water glijden aan een kant van de pan, dan het tweede ei aan de andere kant. Zet het vuur meteen laag zodat het water absoluut niet beweegt en pocheer de eieren 3-4 minuten tot het eiwit gestold is en de dooiers nog vloeibaar zijn.
Schep de eieren met de schuimspaan op het met keukenpapier beklede bord om overtollig water op te vangen. Vergeet niet het vuur onder het water uit te zetten!
Voilà, twee perfect gepocheerde eieren voor op een sla van rauwe andijvieblaadjes en kropsla, wat doorgesneden cherrytomaatjes en uitgebakken spekjes en een mosterddressing. Tijd geleden dat we die lekkernij als voorgerecht aten.
Of gewoon op beboterde toast bij het ontbijt.

-------
De foto's zijn ook van Maeve
-------
Oh, vergeet niet naar Mangiare! te luisteren op 1 december om 19.00 NPO1. Dan is de finale van ‘De allerbeste kok blijft toch je moeder’. Ik zal er ook acte de présence geven met mijn moeders enige echte Slobberchops.
© 2017 Maeve van der Steen
powered by CJ2