archiefvorig nr.lopend nr.

Nummer 17
Jaargang 14
29 juni 2017
Nummer 18 verschijnt op
31 augustus 2017
Vermaak en Genot > Luister! delen printen terug
Drive-by Truckers Henk Klaren

1414VG Drive-byDe Amerikaanse National Rifle Association is natuurlijk één van de meer naardere organisaties in de hele wereld. Oorspronkelijk was de NRA vooral gericht op de sport, scherpschutterschap enzo, maar in de loop van de tijd werd het de lobbyclub die het nu is. Ze keert zich tegen zo’n beetje alles wat kan leiden tot minder wapenbezit en strengere regelgeving daaromtrent.

Een belangrijke figuur bij die omvorming was ene Harlon Carter. Hij leidde de organisatie van 1977 tot 1985. En was – vanuit NRA-perspectief bezien – zeer succesvol. Het ledental verdrievoudigde en wapenbeheersing komt in de Verenigde Staten nog altijd niet van de grond. De vooruitzichten zijn ook weinig hoopgevend. Geen goed mens dus die Carter. En bovendien een moordenaar. Ik bespaar u de juridische details. Het speelde in 1931. Carter was 17. Het slachtoffer was een 15-jarige Mexicaanse jongen: Ramon Casiano.

En dat is de titel van het eerste nummer van het nieuwste album van Drive-by Truckers. Het zegt iets over de maatschappelijke betrokkenheid van de band. Ze worden op het vreselijke Twitter wel beschuldigd van slapjanusserige politieke correctheid (Ik zeg het nóg maar eens: Twitter dient per ommegaande te worden verboden!). De Truckers hebben het hart dus op de goede plaats. Meer nummers op hun dertiende, nieuwste album – American Band – hebben een politieke lading. In een interview zegt – de ene - frontman Patterson Hood dan ook: ‘I’ve allways considered ourselves a political band’.

Op American Band is dat nog meer het geval dan in hun eerdere werk. Wat die politieke lading betreft viel het nummer Once They Banned Imagine mij het meest op. Ik wist het niet of ik had het verdrongen, maar na 11 september 2001 was er een Texaans radiostation, Clear Channel, dat een lijst publiceerde van liedjes die ze niet meer zouden spelen omdat dat niet hoorde na zo’n gruwelijke gebeurtenis. John Lennon’s Imagine stond er op. Welke zieke geest zoiets bedacht heeft? Er staan trouwens meer liedjes op, waarvan je denkt dat ze misschien juist vaker gespeeld zouden moeten worden. Louis Armstrong’s Wonderful World …. . Klik hier voor een complete lijst..

Drive-by Truckers maakt lekkere muziek, op de vroege platen met een flinke snuf country in de stevige rock ’n roll. Later komt de pure rock steeds meer boven drijven. Soms denk je heel even de Stones te horen, zoals in de riff van Ramon Casiano, soms hoor je een flard Neil Young, vooral als het een song is van Mike Cooley, de andere frontman. Cooley’s stem heeft in de verte wel wat van die van Young. Hij schreef Ramon Casiano én Once They Banned Imagine. Maar de meeste liedjes zijn van Hood. Hood en Cooley zijn oude vrienden en de enigen, die er van het begin tot nu bij zijn. De drummer is er iets later bijgekomen, maar voor het overige is het een komen en gaan geweest.

Drive-by Truckers is muzikaal een echte ‘southern-rock’ band. Vaak met drie sologitaren, zoals Lynyrd Skynyrd. De mannen komen uit het noorden van Alabama en opereren tegenwoordig vanuit Athens, Georgia. Ze lijken wat te worstelen met hun roots enerzijds en hun politiek anderzijds. Daar lijkt Lynyrd Skynyrd geen last van te hebben als ze Sweet Home Alabama zingen.

De band was onlangs voor een optreden in Nederland. Ze werden geïnterviewd door Gijsbert Kramer van de Volkskrant en vertelden dat ze vóór het opnemen van American Band van plan waren er eens mee op te houden. Maar toen kwam Cooley met Ramon Casiano en dat leidde tot American Band en een tour, onder meer naar Nederland. Van mij mogen ze nog een poosje doorgaan.

Ramon Casiano
Once They Banned Imagine



© 2017 Henk Klaren meer Henk Klaren - meer "Luister!" -
Vermaak en Genot > Luister!
Drive-by Truckers Henk Klaren
1414VG Drive-byDe Amerikaanse National Rifle Association is natuurlijk één van de meer naardere organisaties in de hele wereld. Oorspronkelijk was de NRA vooral gericht op de sport, scherpschutterschap enzo, maar in de loop van de tijd werd het de lobbyclub die het nu is. Ze keert zich tegen zo’n beetje alles wat kan leiden tot minder wapenbezit en strengere regelgeving daaromtrent.

Een belangrijke figuur bij die omvorming was ene Harlon Carter. Hij leidde de organisatie van 1977 tot 1985. En was – vanuit NRA-perspectief bezien – zeer succesvol. Het ledental verdrievoudigde en wapenbeheersing komt in de Verenigde Staten nog altijd niet van de grond. De vooruitzichten zijn ook weinig hoopgevend. Geen goed mens dus die Carter. En bovendien een moordenaar. Ik bespaar u de juridische details. Het speelde in 1931. Carter was 17. Het slachtoffer was een 15-jarige Mexicaanse jongen: Ramon Casiano.

En dat is de titel van het eerste nummer van het nieuwste album van Drive-by Truckers. Het zegt iets over de maatschappelijke betrokkenheid van de band. Ze worden op het vreselijke Twitter wel beschuldigd van slapjanusserige politieke correctheid (Ik zeg het nóg maar eens: Twitter dient per ommegaande te worden verboden!). De Truckers hebben het hart dus op de goede plaats. Meer nummers op hun dertiende, nieuwste album – American Band – hebben een politieke lading. In een interview zegt – de ene - frontman Patterson Hood dan ook: ‘I’ve allways considered ourselves a political band’.

Op American Band is dat nog meer het geval dan in hun eerdere werk. Wat die politieke lading betreft viel het nummer Once They Banned Imagine mij het meest op. Ik wist het niet of ik had het verdrongen, maar na 11 september 2001 was er een Texaans radiostation, Clear Channel, dat een lijst publiceerde van liedjes die ze niet meer zouden spelen omdat dat niet hoorde na zo’n gruwelijke gebeurtenis. John Lennon’s Imagine stond er op. Welke zieke geest zoiets bedacht heeft? Er staan trouwens meer liedjes op, waarvan je denkt dat ze misschien juist vaker gespeeld zouden moeten worden. Louis Armstrong’s Wonderful World …. . Klik hier voor een complete lijst..

Drive-by Truckers maakt lekkere muziek, op de vroege platen met een flinke snuf country in de stevige rock ’n roll. Later komt de pure rock steeds meer boven drijven. Soms denk je heel even de Stones te horen, zoals in de riff van Ramon Casiano, soms hoor je een flard Neil Young, vooral als het een song is van Mike Cooley, de andere frontman. Cooley’s stem heeft in de verte wel wat van die van Young. Hij schreef Ramon Casiano én Once They Banned Imagine. Maar de meeste liedjes zijn van Hood. Hood en Cooley zijn oude vrienden en de enigen, die er van het begin tot nu bij zijn. De drummer is er iets later bijgekomen, maar voor het overige is het een komen en gaan geweest.

Drive-by Truckers is muzikaal een echte ‘southern-rock’ band. Vaak met drie sologitaren, zoals Lynyrd Skynyrd. De mannen komen uit het noorden van Alabama en opereren tegenwoordig vanuit Athens, Georgia. Ze lijken wat te worstelen met hun roots enerzijds en hun politiek anderzijds. Daar lijkt Lynyrd Skynyrd geen last van te hebben als ze Sweet Home Alabama zingen.

De band was onlangs voor een optreden in Nederland. Ze werden geïnterviewd door Gijsbert Kramer van de Volkskrant en vertelden dat ze vóór het opnemen van American Band van plan waren er eens mee op te houden. Maar toen kwam Cooley met Ramon Casiano en dat leidde tot American Band en een tour, onder meer naar Nederland. Van mij mogen ze nog een poosje doorgaan.

Ramon Casiano
Once They Banned Imagine

© 2017 Henk Klaren
powered by Peppered