archiefvorig nr.lopend nr.

Bezigheden > Ontmoetingen delen printen terug
Vive l'artiste! Claude Aendenboom

1204BZ ArtiestMijn moeder heet Viviane, maar ze verkiest om met de naam Viv te worden aangesproken. Ze was van kindsbeen af een artieste in hart en nieren, kon bijzonder goed tekenen en las vanaf haar veertiende de grote schrijvers, zoals Breton, Gide en Sartre.

Toch had zij geen hoge ambities op artistiek vlak. Haar kunstzinnigheid stierf met het op de wereld brengen van mijn broer Tom. Ze had daarna haar handen vol met haar werk en gezin ... .

Jaren gingen voorbij zonder dat zij nog een potlood en papier vastnam.

Pas na het overlijden van mijn vader twaalf jaar geleden kwam er een eind aan de ballingschap van haar talenten. Ze begon aarzelend weer portrettekeningen te maken, en ja ze kon het nog! Met een vleugje Parijse muziek in haar kamer zonderde ze zich af. Ook haar schrijversbloed kolkte weer, ze schreef haar liefdesperikelen neer in een blog!

In die tijd had ook mijn vriend Jan Buytaert een oogje op haar, maar moeder ging niet in op zijn avances. Dankzij hem kwam ze wel weer in het kunstwereldje terecht ... waar zij zich zo thuis voelt. Tijdens een vernissage liep ze onlangs haar eerste grote liefde John tegen het lijf. Het klikte meteen, zoals weleer.

Mijn moeder ziet er nu precies uit zoals in haar jeugd, want op haar zeventigste is ze nog altijd vijftig tinten ... blond.

Vive l'artiste! Vive Viv!

----------------------------------------------------
De tekening is van Renée van den Kerkhof
Illustratrice in opleiding: http://www.neetje.nl
-----------------------------------
Claude Aendenbooms Blog:
www.bloggen.be/tout
------------------------------------------------
Bestel uw boeken, CD's en nog veel meer
bij bolcom, via de banner rechts.
Dan steunt u De Leunstoel!


© 2014 Claude Aendenboom meer Claude Aendenboom - meer "Ontmoetingen" -
Bezigheden > Ontmoetingen
Vive l'artiste! Claude Aendenboom
1204BZ ArtiestMijn moeder heet Viviane, maar ze verkiest om met de naam Viv te worden aangesproken. Ze was van kindsbeen af een artieste in hart en nieren, kon bijzonder goed tekenen en las vanaf haar veertiende de grote schrijvers, zoals Breton, Gide en Sartre.

Toch had zij geen hoge ambities op artistiek vlak. Haar kunstzinnigheid stierf met het op de wereld brengen van mijn broer Tom. Ze had daarna haar handen vol met haar werk en gezin ... .

Jaren gingen voorbij zonder dat zij nog een potlood en papier vastnam.

Pas na het overlijden van mijn vader twaalf jaar geleden kwam er een eind aan de ballingschap van haar talenten. Ze begon aarzelend weer portrettekeningen te maken, en ja ze kon het nog! Met een vleugje Parijse muziek in haar kamer zonderde ze zich af. Ook haar schrijversbloed kolkte weer, ze schreef haar liefdesperikelen neer in een blog!

In die tijd had ook mijn vriend Jan Buytaert een oogje op haar, maar moeder ging niet in op zijn avances. Dankzij hem kwam ze wel weer in het kunstwereldje terecht ... waar zij zich zo thuis voelt. Tijdens een vernissage liep ze onlangs haar eerste grote liefde John tegen het lijf. Het klikte meteen, zoals weleer.

Mijn moeder ziet er nu precies uit zoals in haar jeugd, want op haar zeventigste is ze nog altijd vijftig tinten ... blond.

Vive l'artiste! Vive Viv!

----------------------------------------------------
De tekening is van Renée van den Kerkhof
Illustratrice in opleiding: http://www.neetje.nl
-----------------------------------
Claude Aendenbooms Blog:
www.bloggen.be/tout
------------------------------------------------
Bestel uw boeken, CD's en nog veel meer
bij bolcom, via de banner rechts.
Dan steunt u De Leunstoel!
© 2014 Claude Aendenboom
powered by Peppered