archiefvorig nr.lopend nr.

Beschouwingen > In de polder delen printen terug
Eersteklas journalistiek! Willem Minderhout

1219BS KrantenSinds de teloorgang van de regionale pers is er weinig aandacht voor lokale politiek, om over provinciale politiek nog maar te zwijgen. Gelukkig hebben we nog het Algemeen Dagblad dat door het opslokken van allerlei voormalige regionale dagbladen nog iets aan lokale verslaggeving doet. De krant besteedt zelfs aandacht aan provinciale politiek!

Waar gaat het dan over? Milieubeleid? Ruimtelijke ordeningskwesties? Openbaar vervoer? Nee. Hoewel, het is wel openbaar vervoer-gerelateerd: het reiskostendeclaratiegedrag van de Zuid-Hollandse Statenleden.
De aanleiding was de discussie in de Staten van Gelderland, waar uiteindelijk besloten werd alleen nog tweedeklas-OV kaarten te vergoeden. Het protest van de Gelderse VVD-fractie werd landelijk nieuws. Hoe zat dat in Zuid-Holland? Het AD belde rond en ontdekte dat maar liefst 21 van de 55 Statenleden over een eersteklas OV-kaart beschikt.

Op zich was het artikel in het AD nog vrij zakelijk. Statenleden motiveerden hun keuze voor de eersteklas omdat ze daar beter zouden kunnen werken. Een Statenlid van de ChristenUnie liet zich echter de volgende zin ontvallen: ‘Op maandag vergaderen wij soms tot elf uur 's avonds. Dan moet ik nog naar Rotterdam. In de tweede klas kan er ik weet niet wat gebeuren.’
Deze zin werd opgepikt door die andere ‘waakhond van de democratie’: De Telegraaf. Onder de kop ‘Statenlid bang om tweede klas te reizen’  werd deze wat ongelukkige uitspraak uitvergroot en verdraaid. Het Statenlid zou zich niet gemakkelijk voelen tussen ‘het gewone volk’. Het frame was gezet. Het reaguren kon beginnen. Andere media en de ‘sociale’ media namen het over. ‘NUjij’ maakte er van dat ze niet ‘tussen het plebs wilde zitten’. Een shitstorm was geboren.

Nu ken ik het desbetreffende Statenlid niet alleen als collega, want ze heeft ook bij mij in de klas gezeten. Ik weet dus dat zij allesbehalve iemand is die zich niet thuis voelt tussen ‘het gewone volk’. Ze is gepakt – vooral door de Telegraaf – op een wat ongelukkige uitspraak. Is het dan terecht dat al die 21 Statenleden eersteklas reizen? Tja, echt noodzakelijk is het niet. Ooit had ik ook een eersteklas OV-kaart. Ik werkte bij OV Reisinformatie (van ‘9292’) en het hoorde bij mijn functie. Niemand die daar moeilijk over deed. Een secundaire arbeidsvoorwaarde, heet dat. In de baan daarna kreeg ik zelfs een auto van de zaak. Zelfs de benzine werd, behalve als ik in het buitenland verbleef, betaald. Dat hoorde er gewoon bij.

Toen ik Statenlid was had ik me van tevoren helemaal niet beziggehouden met de vergoeding die daaraan verbonden zit. Op de kennismakingsdag na de verkiezingen werd ons echter al een formulier in handen gedrukt waarop we konden invullen of we autokosten wilden declareren of een eerste- of tweedeklas OV-kaart wilden aanvragen.
Ik koos zelf voor de tweedeklas-kaart. Ben ik daarmee moreel superieur aan mijn eersteklas-collega’s? Denk het niet. Ik woon vrijwel op loopafstand van het provinciehuis en als ik de provincie intrek is de auto vaak handiger. Natuurlijk had ik ook niets kunnen aanvragen, maar ik wilde niet de steile Calvinist uithangen. Ik gruw van declareren. Niet vanwege het beslag op geld van ‘de belastingbetaler’, maar vanwege mijn allergie voor administratie in het algemeen en bonnetjes en formulieren in het bijzonder. Zo’n kaart is dan een uitkomst. De kosten vloeien bovendien de OV-pot in. Een drogreden, misschien, maar niet helemaal onwaar.

Mijn collega Statenleden die op die feestelijke dag, we waren net gekozen, het hokje voor ‘eersteklas’ aanvinkten zijn nu dus blijkbaar de Sjaak en worden als ‘zakkenvullers met angst voor gewone mensen’ te kijk gezet. Het venijn zit er in dat we voor die keus werden gesteld. Het lijkt me verstandig om die keuzemogelijkheid de volgende keer uit te sluiten. Allemaal eerste-, of allemaal tweedeklas, dat is mij om het even.

Toch fijn die belangstelling voor de provinciale politiek, maar misschien kan de pers zich ook eens op inhoudelijke zaken richten.

Stap 1: Algemeen Dagblad
Stap 2: De Telegraaf

-------------------------------------------------
Het plaatje is gemaakt door Henk Klaren
--------------------------------------------------
Bestel uw boeken, CD's en nog veel meer
bij bolcom, via de banner rechts.
Dan steunt u De Leunstoel!


© 2015 Willem Minderhout meer Willem Minderhout - meer "In de polder" -
Beschouwingen > In de polder
Eersteklas journalistiek! Willem Minderhout
1219BS KrantenSinds de teloorgang van de regionale pers is er weinig aandacht voor lokale politiek, om over provinciale politiek nog maar te zwijgen. Gelukkig hebben we nog het Algemeen Dagblad dat door het opslokken van allerlei voormalige regionale dagbladen nog iets aan lokale verslaggeving doet. De krant besteedt zelfs aandacht aan provinciale politiek!

Waar gaat het dan over? Milieubeleid? Ruimtelijke ordeningskwesties? Openbaar vervoer? Nee. Hoewel, het is wel openbaar vervoer-gerelateerd: het reiskostendeclaratiegedrag van de Zuid-Hollandse Statenleden.
De aanleiding was de discussie in de Staten van Gelderland, waar uiteindelijk besloten werd alleen nog tweedeklas-OV kaarten te vergoeden. Het protest van de Gelderse VVD-fractie werd landelijk nieuws. Hoe zat dat in Zuid-Holland? Het AD belde rond en ontdekte dat maar liefst 21 van de 55 Statenleden over een eersteklas OV-kaart beschikt.

Op zich was het artikel in het AD nog vrij zakelijk. Statenleden motiveerden hun keuze voor de eersteklas omdat ze daar beter zouden kunnen werken. Een Statenlid van de ChristenUnie liet zich echter de volgende zin ontvallen: ‘Op maandag vergaderen wij soms tot elf uur 's avonds. Dan moet ik nog naar Rotterdam. In de tweede klas kan er ik weet niet wat gebeuren.’
Deze zin werd opgepikt door die andere ‘waakhond van de democratie’: De Telegraaf. Onder de kop ‘Statenlid bang om tweede klas te reizen’  werd deze wat ongelukkige uitspraak uitvergroot en verdraaid. Het Statenlid zou zich niet gemakkelijk voelen tussen ‘het gewone volk’. Het frame was gezet. Het reaguren kon beginnen. Andere media en de ‘sociale’ media namen het over. ‘NUjij’ maakte er van dat ze niet ‘tussen het plebs wilde zitten’. Een shitstorm was geboren.

Nu ken ik het desbetreffende Statenlid niet alleen als collega, want ze heeft ook bij mij in de klas gezeten. Ik weet dus dat zij allesbehalve iemand is die zich niet thuis voelt tussen ‘het gewone volk’. Ze is gepakt – vooral door de Telegraaf – op een wat ongelukkige uitspraak. Is het dan terecht dat al die 21 Statenleden eersteklas reizen? Tja, echt noodzakelijk is het niet. Ooit had ik ook een eersteklas OV-kaart. Ik werkte bij OV Reisinformatie (van ‘9292’) en het hoorde bij mijn functie. Niemand die daar moeilijk over deed. Een secundaire arbeidsvoorwaarde, heet dat. In de baan daarna kreeg ik zelfs een auto van de zaak. Zelfs de benzine werd, behalve als ik in het buitenland verbleef, betaald. Dat hoorde er gewoon bij.

Toen ik Statenlid was had ik me van tevoren helemaal niet beziggehouden met de vergoeding die daaraan verbonden zit. Op de kennismakingsdag na de verkiezingen werd ons echter al een formulier in handen gedrukt waarop we konden invullen of we autokosten wilden declareren of een eerste- of tweedeklas OV-kaart wilden aanvragen.
Ik koos zelf voor de tweedeklas-kaart. Ben ik daarmee moreel superieur aan mijn eersteklas-collega’s? Denk het niet. Ik woon vrijwel op loopafstand van het provinciehuis en als ik de provincie intrek is de auto vaak handiger. Natuurlijk had ik ook niets kunnen aanvragen, maar ik wilde niet de steile Calvinist uithangen. Ik gruw van declareren. Niet vanwege het beslag op geld van ‘de belastingbetaler’, maar vanwege mijn allergie voor administratie in het algemeen en bonnetjes en formulieren in het bijzonder. Zo’n kaart is dan een uitkomst. De kosten vloeien bovendien de OV-pot in. Een drogreden, misschien, maar niet helemaal onwaar.

Mijn collega Statenleden die op die feestelijke dag, we waren net gekozen, het hokje voor ‘eersteklas’ aanvinkten zijn nu dus blijkbaar de Sjaak en worden als ‘zakkenvullers met angst voor gewone mensen’ te kijk gezet. Het venijn zit er in dat we voor die keus werden gesteld. Het lijkt me verstandig om die keuzemogelijkheid de volgende keer uit te sluiten. Allemaal eerste-, of allemaal tweedeklas, dat is mij om het even.

Toch fijn die belangstelling voor de provinciale politiek, maar misschien kan de pers zich ook eens op inhoudelijke zaken richten.

Stap 1: Algemeen Dagblad
Stap 2: De Telegraaf

-------------------------------------------------
Het plaatje is gemaakt door Henk Klaren
--------------------------------------------------
Bestel uw boeken, CD's en nog veel meer
bij bolcom, via de banner rechts.
Dan steunt u De Leunstoel!
© 2015 Willem Minderhout
powered by Peppered