archiefvorig nr.lopend nr.

Nummer 15
Jaargang 16
30 mei 2019
Beschouwingen > De poëtische wereld delen printen terug
Den Haag als dame Julius Pasgeld

1615BS Haagse dameNet als bij een koele dame
Komt Den Haag ook zelden klaar
En bij beiden lijkt het centrum
Ook een beetje op elkaar

Waar het Spuiplein in het midden
Nauwelijks bij bewoners leeft
Is ook de schaamte van het vrouwmens
Iets dat weinig aandacht heeft

Waar de blanke top der duinen
Bedreigd wordt door locatieleed
Zo verhult de vrouw haar borsten
Achter hooggesloten kleed

Zakenlieden en bestuurders
Rampetampen met de stad
Zodat het mooie mens verloedert
Voor ze echte minnaars heeft gehad

Gulzig vreet de mooie dame
Eigen ingewanden op
Onbereikbaar, ongenaakbaar
Mist ze een warme harteklop

Met toeristen in haar bed en
Lekkernijen aan haar vork
Kan ze zo heel even lijken
Op haar zusje in New York

Al wat rest zijn loze kreten
En een dikke laag make up
Straks spreidt z’alleen nog maar haar benen
Voor een patserige yup

O mijn God, Den Haag waar ben je
Waar is haar stijl, haar waardigheid
Op de plek waar ooit haar hart zat
Stroomt nu alleen inhaligheid

--------
Het plaatje is van Katharina Kouwenhoven


© 2019 Julius Pasgeld meer Julius Pasgeld - meer "De poëtische wereld"
Beschouwingen > De poëtische wereld
Den Haag als dame Julius Pasgeld
1615BS Haagse dameNet als bij een koele dame
Komt Den Haag ook zelden klaar
En bij beiden lijkt het centrum
Ook een beetje op elkaar

Waar het Spuiplein in het midden
Nauwelijks bij bewoners leeft
Is ook de schaamte van het vrouwmens
Iets dat weinig aandacht heeft

Waar de blanke top der duinen
Bedreigd wordt door locatieleed
Zo verhult de vrouw haar borsten
Achter hooggesloten kleed

Zakenlieden en bestuurders
Rampetampen met de stad
Zodat het mooie mens verloedert
Voor ze echte minnaars heeft gehad

Gulzig vreet de mooie dame
Eigen ingewanden op
Onbereikbaar, ongenaakbaar
Mist ze een warme harteklop

Met toeristen in haar bed en
Lekkernijen aan haar vork
Kan ze zo heel even lijken
Op haar zusje in New York

Al wat rest zijn loze kreten
En een dikke laag make up
Straks spreidt z’alleen nog maar haar benen
Voor een patserige yup

O mijn God, Den Haag waar ben je
Waar is haar stijl, haar waardigheid
Op de plek waar ooit haar hart zat
Stroomt nu alleen inhaligheid

--------
Het plaatje is van Katharina Kouwenhoven
© 2019 Julius Pasgeld
powered by CJ2